Monthly Archives: January 2007

THE BRIG

070130the_brig

Nog negen dagen en nul uur. Dan sta ik, zeer waarschijnlijk bij Terminal 2, op LAX koffers in te laden. Michiel komt naar L.A. Zet deze maar alvast op je lijstje: The Brig. Een kroeg hier in de straat, twee minuten lopen. Op dinsdag is het jamsession avond. Ik ben natuurlijk vanavond al even wezen voorproeven. Dikke vette jazzy funk. De band bestaande uit een DJ, twee blazers, gitarist en bassist, drummer en keys. Denk qua sound aan het album van de Beastie Boys „The in-sound from way out“ of een ellenlange outro van een live concert van Jamiroqai. Goed lekkere live muziek dus. Michiel, neem je oordoppen maar mee, want over 9 dagen en nul uur zit jij op de couch met je lip op de snaredrum terwijl een bassist in je gezicht hangt met een dike vette slapping solo!

MORNING BECOMES ECLECTIC

0701281332_electric_avenue

“We gonna rock down to Electric Avenue, and then we take it higher”. Dat zong Eddy Grant in 1982. Die avenue lag echter in een zuidelijk deel van London. Nu, 25 jaar later, neem ik jullie mee naar de Californische variant.

Achter de poort  met opschrift 1332 ligt mijn “beach cottage“. Het houten huis dateert uit 1912, maar is grondig gerenoveerd. Het ligt in een grote tuin die oold_images. gedeeld wordt met het huis van de verhuurder. De tuin is echter zo ingedeeld dat ieder zijn privacy heeft. Door een hoge groene heg is dit paradijs afgeschermd van de straat. Passanten stoppen hier vaak en kijken verrast door het tuinhek naar al die mooie planten en bomen. Een verzameling exotische flora en fauna. Elk jaar in Mei houdt men hier een open dag. Tegen die tijd zal ik nog wat fotos maken. Het groen is dan nog groener.

Dat mijn onderkomen niet geheel uit 1912 stamt was me al snel duidelijk. High-tech schuif schakelaars met soft touch en LED’s zorgen ‚s avonds voor een sfeervolle verlichting. De dakramen zijn electrisch te openen. Afgelopen week ben ik ‚s nachts een paar keer wakker geworden van het geklater achter mijn raam. In de heg hangen twee bekkens waarin water circuleert. Iedereeen die Kill Bill I gezien heeft weet waar ik het over heb. Leuk en aardig, zo’n fontijn in de tuin, maar ‚s nachts denk je constant dat er iemand tegen je huis staat te urineren. Ik weet waar de stekker zit, nog probeer ik er aan te wennen.

Zaterdag ochtend zoemde ik voordat ik onder de douche stapte de dakramen omhoog. Zo trekt de waterdamp niet in die tere wanden. Na enkele seconden begon het geratel weer, dit keer uit eigen wil en in tegengestelde richting. De ramen blijken te zijn voorzien van een regensensor. „Vorsprung durch technik“. Regen in California. Nog niet veel meegemaakt. Zeker niet in deze mate. Het heeft de hele zaterdag aan een stuk geregend en gemiezerd.
Een hit van Albert Hammond bleef maar rondzingen in mijn hoofd: „It never rains in Southern California“.

Terwijl de wasmachine liep, ben ik begonnen met het doorwerken van het “California Drivers Handbook”. Ik moet namelijk mijn locale rijbewijs nog halen. De totale kosten hiervan liggen ergens rond de 30 Dollar. Een lachertje. Deze week maar eens een afspraak maken voor „het blokje om rond de supermarkt“. De theorie is voor een groot deel hetzelfde als in Europa, maar het zijn die kleine verschillen die je moet weten. Mag je bijvoorbeeld fotos maken terwijl je een voertuig bestuurt? De verleiding is erg groot, de afleiding echter ook merk ik steeds weer. Daarom een paar „eclectic snapshots“ die meestal op een iets veiligere wijze tot stand zijn gekomen.

KCRW blijkt nog steeds als een goede soundtrack te dienen. Morning Becomes Eclectic zorgt voor mijn daily dose aan muziek. Luister eens naar het nieuwe album van de Shins:‘Wincing the Night Away”. Staat deze week overigens ook op de Luisterpaal van de VPRO.
‘s Avonds is Metropolis een aanrader. Goeie electronische misch masch en idem DJ. Door de tijdsvereschuiving weet ik echter niet of jullie hier tijdens je ontbijt naar kunnen luisteren.

070128morning_becomes_eclectic

STOF TOT NADENKEN

Portugal_collection

Mocht er nog iemand zin en tijd hebben een nieuw project te beginnen, boek dan snel een cheapo ticket naar Portugal. Een verlaten schuur werd na 15 jaar geopend. tevoorschijn kwam een collectie van 180 zeldzame oldtimers. Een mooie serie stoffige fotos vind je hier.

Thanx again to St. Eve d' Louis!

Excavating planes

0102078538000_tui …een heel stuk minder sexy en zo te lezen ook minder reLAXed dan in het huidige land van Mat, is de situatie in en rond zijn Duitse home town, en met name op CFX|MUC, vanwaar uw nederige correspondent bij deze rapporteert. Het uitzicht uit mijn hotelkamertje is als hiernaast (zij het inmiddels een tikkie donkerder) en gelukkig gaat mijn Flieger pas morgenochtend. 150 Vluchten gecancelled vandaag vanuit MUC en op mijn Sommerreifen (vorige week kreeg ik nog Winterreifen uit de Hertz loterij, maar als je ze echt nodig hebt… uh-uh) haalde ik ternauwernood de hand-in deadline. Gelukkig toch nog bezoek van Koning Winter voor het lente wordt ! Jammer van die vroege narcissen in de tuin in Gilze (dat krijg je met uranium in de bodem), maar het is geruststellend als de winter in Januari valt.

La meglio gioventu

Alfaromeojuniorzagatopressreleaseitalian Dit weekend “La meglio gioventu” zitten kijken. Dit zes uur durend hoogstandje was zelfs voor iemand met ADHD reden zijn spanningsboog te verlengen. De film neemt je letterlijk mee naar het Italië van 1966. Om vervolgens pas in 2000 te stoppen. Ondertussen maak je alle belangrijke gebeurtenissen uit die tijd mee, en wordt je op subtiele wijze deelgenoot van de emoties van de hoofdpersonen.

Die tijdreis impliceert ook dat je het straatbeeld van Italië ziet veranderen. De Alfa’s, Lancia’s en Fiat’s worden je gepresenteerd in de tijd en omgeving waarvoor(in) ze gemaakt zijn. Schitterende beelden, schitterende film. Als je een keer zes uurtjes over hebt, kijken!

SATURDAY NIGHT FEVER

070120abbot_kinney_by_night Vrijdag avond is het laat geworden. Een Duitse collega uit de studio verbrengt zijn laatste week in California en vierde dit met een „leaving party“. Aangezien hij hier in de buurt woont, ben ik er heen gelopen. De voordeur stond open, de muziek was van enige afstand te horen. Dit zorgde er voor dat gedurende de avond enkele ongenodigden binnen stapten. Af en toe hillarisch. “Dude, do you have a beer or something, dude!“

Ondanks de lol ben ik vandaag toch mijn bed uit gekomen. Tegen vier ‚s middags stond ik voor het DCC (Design Center California). Ik had daar afgesproken met Eckie, de modelleur met wie ik samen werk. We zijn samen op pad gegaan naar enkele locaties die ik afgelopen week al bezocht had i.v.m. onze trend scouting. Nu had ik iets meer tijd om het Bergamot Station te bekijken. Er zijn enorm veel kunstgallerien met uiteenlopende kunst ondergebracht. Terugkerende themas zijn „the U.S.A onder Bush“, immigratie/integratie en de verhouding U.S.A./ Mexico. Ik heb er nog een T-shirt gekocht.

De antiekbeurs waar ik in een eerder bericht al over sprak liet ons kort voor slutingstijd nog even binnen. De 8-track stond er nog. Morgen nog maar eens voorbij gaan en de verhandelingen beginnen.

Tegen 7 uur zijn we op Abbot Kinney beland. Ik wilde Eckie uitnodigen om in de AXE wat te eten. De zaterdag avond op Abbot Kinney is echter het toneel van uitgaand L.A. Reserveren aan te raden. Bij Lilly’s, een Frans restaurant konden we nog net voor de grote massa een tafeltje krijgen. Al snel stroomde de tent vol dressed up people.“Is dat niet een actrice?…..tja zou kunnen,….D-list wellicht”.

Na het eten de straat nog op en neer gelopen, koffie en thee in de hand. Het publiek is totaal anders dan door de week. Een gallerie opening hier, een paar avondjurken daar.
Valid parking is een must. Je gaat natuurlijk niet 5 minuten een parkeerplaats zoeken in een donkere achteraf straat. Arriving in style betekent voor de deur uitstappen, met een losse beweging de sleutels van je voiture de plaatselijke valid parker toe te gooien om vervolgens het etablissement te betreden. Kosten voor dit comfort varieeren van 5 tot 10 Dollar…..plus tip. Het voorrijden van je eigen auto bij vertrek is natuurlijk een perfecte gelegenheid jaloerse blikken te vangen. „van wie zou die SL 55 AMG zijn?“

De parkeerplaats voor mijn deur was later op de avond dan ook gevuld met Porsches, Benzes and Beamers. Mooie tafrelen spelen zich af achter de coulisen van Abbot Kinney. Elke paar minuten zie je hectisch mannen in zwarte pakken door de straat rennen om autos op te pikken en voor de deur van de club af te geven. Ik heb nog een paar fotos gemaakt, al was de koorts tegen middernacht weer wat gezakt.

TRENDSCOUTING L.A.

070117trendscouting_los_angeles

Gisteren ben ik de hele dag op pad geweest in Los Angeles. Aanleiding was een groep Duitsers die hier de markt verkennen. Als local was ik gevraagd hen te begeleiden. Het programma dat door een collega was voorbereid simuleerde een dag uit het leven van een virtuele eigenaar een onzer producten. Tot zover de achtergrond.

Het was een mooie dag, al liet het weer zich niet werkelijk van haar californische kant zien. Donkere regenwolken boven Santa Monica zorgde voor een dramatisch licht. We kregen een rondleiding in een high-end hotel aan het strand. 3000 $ voor de presidential suite. Per nacht. De prijs hangt voor een groot deel af van het uitzicht.

In Whole Foods mochten we helaas geen fotos maken. De security, behangen met walkie talkies en guns kwam die gekke groep Duitse mannen dat snel duidelijk maken. Vriendelijk maar resoluut. Nadat we in Sur la Table, een soort van Habitat, ons hadden  verlekkerd aan de machines van Kitchenaid ging het op naar Venice. Op Abbot Kinney blvd hadden we de volgende afspraak in het AXE restaurant. Aangezien we ruim in de tijd zaten heb ik  ons gevolg op het verkeerde einde van de straat laten parkeren. Deze groep engineers zou dan nog even kunnen genieten van wat de buurt te bieden heeft. Het viel mijn collega designer al snel op dat ze echter een andere blik op de wereld hebben. Verwondering over zoveel gekraste velgen onder dure autos.

Na onze „minimalistic“ lunch ging het richting Bergamot Station, een verzameling kunstgallerien onder een dak. Een gallerie eigenaar trakteerde ons spontaan op een analyse van de Californische cultuur. Wat begon met een vraag of we, u raadt het al, ….fotos mochten maken, eindigde in een gesprek van een dik half uur. De man kon zo boeiend vertellen, parallellen trekken tussen New York en L.A., automobiel-  en film industrie, kunst en reclame. De afspraak erna met een investment banker viel erbij in het niets.

Ter afsluiting van onze trip zijn we nog naar een antiek winkel gegaan. We moesten er iets ‚kopen“ voor onze virtuele klant. Aangezien de Duitsers die opdracht moesten voltooien, heb ik lekkerr voor mezelf rond gesnuffeld. Een 1970 8-track trok de aandacht. 8 track is zoiets als de Amerikaanse cassette. Waarschijnlijk heb ik er niets aan, maar komende zaterdag ga ik toch nog maar eens kijken. Keep you informed.