Monthly Archives: March 2008

LAST VIEWS

080330-Streetlife


Zaterdag druk in de weer met allerhande poetsmiddelen. De laatste dag in mijn beach cottage aan Electric Avenue. Genietend onder de palmen na gedane arbeid. De gele beplanking straalt als nooit tevoor. Morgenvroeg kan ik met een gerust geweten de woning overlaten aan de verhuurder. 


Nog even door de stad cruisen, laatste fotos schieten, inkopen doen. Data management. De externe harde schijf ratelt onophoudelijk. Duizenden indrukken verdwijnen in mijn virtuele koffer. Voor de zekerheid maak ik op het werk nog een extra back up. Wandeling door Venice. Alles gaat door op zijn typische lome gangetje.


Zondag blijf ik bij Steve pitten. Twee grote koffers staan op de gang, strak ingepakt voor Duitsland. Dit is dan echt de laatste avond. De afgelopen weken gingen in sneltreinvaart, morgen is het avontuur dan definitief voorbij. Steve zal over een paar maanden dezelfde weg terug naar Europa maken. In de luwe avond van Santa Monica smeden we alvast  plannen om de pijn te verzachten. Ergens in Europa moet er toch ook een Pomona en of Pebble Beach te vinden zijn! Het afscheid zal zwaar vallen, de vibrations van California blijven, zo hoop ik, nog erg lang doortrillen. Back to Germany, ook daar heb ergens toch wel zin in.


080329-Venice

RAMPtoerisme

Als je dit leest – Mattie – welkom 'thuis' in het Boeiende Bayern* !

Mocht je het hieronder beschreven spektakel tijdens de USA-Dsl vlucht van 31 Maart (ondanks dé perfecte plek om e.eold_images. gade te slaan) gemist hebben, dan kan je misschien -als ramptoerist- een dag later nog snel op lokatie één en ander meebeleven. Parkeerplaats ruimschoots voorhanden.

*Voornoemd Suske-en-Wiskisme wordt namelijk hier weer eens onderschreven – naast Schnitzel Tossing, Pig Racing en Strudel Eating organiseert de lokale grootheid Franz Brendl een ongeëvenaard spektakel in het lieflijke Oberpfaffelbachen (…succes met maps.google).

The_ramp_1

Voor de oplettende toeschouwer blijkt dit online kadootje van de buren te komen – en jawel: bij een beetje doorgoogelen met name op de schilderachtige lokatie of de dubieuze event organisator wordt het mysterie stukje bij beetje ontrafeld.

Mooie viral campaign, compleet tot myspace en e-card pagina's toe. Ik kan niet wachten tot 1 April !

(met dank aan autoblog.nl)

GOODBYE BURBANK

080328-Bobs Big Boy Burbank


Pizza en soda. Rond de middag sta ik met een stapel warme kartonnen dozen in de lift van het DCC. Borden, check, servetten, check. De laatste officiele werkdag in Santa Monica. Mirko en ik zullen maandag terugkeren naar Duitsland. Voordat het zover is genieten we van een laatste lunch met het gehele team. Abbots pizza op Pico, best in town, had de bestelling al klaar staan. Rond een uur of twee de laatste presentatie op de werkvloer. Vier strak gelijmde posters op foam. De eerste met een samenvatting van alle officiele projecten waaraan ik hier mocht werken, de Q5 showcar toch wel als hoogtepunt. Het tweede vierkant is gevuld met de vele side-kicks waarvoor ik tussendoor nog tijd wist te vinden. Exterieur en interieur, anderhalf jaar lang was ik allround designer in een team met open oor voor ideeen. Twee keer mee mogen doen aan de L.A. challenge met als resultaat een schets op de cover van Car Styling. Het kan verkeren.

Board nummer drie en vier zijn gevuld met het u inmiddels bekende layout van Carfreax California. Impressies van California Car Culture. Moon Eyes hotrodding vs. Huntington Beach Concours d'Elegance. Twee uitersten van het brede spectrum.

Zal ik er vanavond nog een toe kunnen voegen? De hele week heb ik nodig gehad om Yuval ervan te kunnen overtuigen voor de laatste keer mee te gaan naar Burbank. Zal hij de lange reis naar Burbank daadwerkelijk ondernomen hebben, berg op in het drukke weekend verkeer? Als ik tegen half negen de drive-in oploop staat hij trots naast de Samba, omringd door verwonderde blikken. Tussen de velen vee-eights valt dit kleine wonder uit Japan extra op. Volgens velen het highlight van de avond. Tijd voor een tailgate dinner.

Veel fotos zal ik vandaag niet maken. Mijn tripod is inmiddels al op weg naar Europa, vandaar. Met ingehouden adem waag ik een eerste poging. Een onscherpe Super Bee als resultaat. Beteuterd kijk ik naar het beeld op mijn display alvorens ik diep adem haal voor een tweede poging. Naast me hoor een mannenstem. "Do you come here for the cars, the pictures or the food?" Voor de complete sfeer antwoord ik kort. De man vraagt verder en zo komt langzaam een gesprek op gang over autocultuur aan de Westcoast. Ik kadreer het volgende shot als ik bemerk dat de gestalte naast me aandachtig bezig is me te filmen. Hij zit vol vragen en pas nu valt me op dat achter hem een jonge dame met een grote microfoon ons gesprek op tape zet. Wacht eens even, een tweede assistent met een grote camcorder filmt vlijtig mee! Twee meter daarachter staat iemand met een clipboard. Waar ben ik nu weer in beland!

Bij dit inmiddels uitgebreide interview blijkt het te gaan om een documentaire over car culture California. "Do you know the movie American Graffiti?" Natuurlijk, de tweede film van George Lucas. "Indeed, we are working on the 35th anniversary DVD edition". Is dit een grap of bevind ik me daadwerkelijk in een decor van hollywood? Ik neem de proef op de som en noem het kenteken van de hotrod uit de film. THX 1138, een kleine hint naar de eerste film van de grootmeester. De grijzaard is onder de indruk en verteld dat hij bij beide films betrokken was als cameraman. De witte Lola uit THX was toendertijd in het bezit van niemand anders dan de man waar ik nu mee sta praten, geweldig!

Na een laaste vraag ontwaak ik langzaam uit mijn roes, verbazend om me heen kijkend. Het clipboard wordt onder mijn neus geschoven met het verzoek een krabbel te zetten voor eventuele publicatie. Wat een avond! Het blijft hopen op die special edition DVD, wellicht met een glimp van the American Kid uit Nederland. Fingers crossed!

MELROSE

080327-Melrose-02

Ik ben er twee keer voorbij gereden. Please make a U-turn if possible, you have reached your destination. De rode letters op de gevel doen anders vermoeden, maar hier worden Audis fitgehouden. Tussen de Porsches parkeer ik. Audi Porsche dealership in West Hollywood. Het is lang wachten, maar dan verschijnt iemand die me verder helpen kan. Ja, ik weet het, een servicebeurt is nog niet echt aan de orde, maar doe het toch maar. De man kijkt vol herkenning naar mijn Zephyr skateshop t-shirt. Een gesprek over Dogtown en skating in Santa Monica volgt. De mechanic skate af en toe zelf nog met Tony Alva. De cirkel sluit zich. 


"Kom na de middag terug, dan zorg ik ervoor dat ie topfit is, onze chauffeur kan je overal naartoe brengen". Ik stap in de witte bus. Santa Monica, terug naar de studio? Wacht even, waarom niet naar West Hollywood? Niet veel later sta ik voor de laatste keer op Melrose Ave. Drie dikke uren zonder to-do lijsten. Veel winkels zijn nog gesloten. Fairfax en Melrose, lekker ronddralen.


In een van de winkels die ik al langer op de radar had stap ik binnen. Een muffe geur van oud karton. Een diep pand met hoge houten rekken, gevuld met vinyl. Ik wilde eigenlijk even kijken, maar zal twee uur later pas het pand verlaten. Dit is een van die winkels die op Melrose de tand des tijds heeft doorstaan. De twee oudere heren zijn daar getuige van. Al snel kom ik gesprek met Chase Sanders, de eigenaar. Gezet postuur, snel mondwerk. Een lange monoloog over de muziekindustrie volgt. Viny die hard vol passie. De tijd lijkt stil te staan.


Waar was ik eigenlijk naar op zoek? Overvolle bakken, rijen lang. Hebben jullie een systeem? "Listen, we have over 250.000 records here, and another 500.000 over our depot, we don't have a fancy database computer or whatever, it's all in here you know". De man wijst met zijn vinger naar zijn hoofd. Wat jij zoekt hebben wij. Eens kijken of dat waar is."Henry, this guy is looking for the soundtrack of Grand Prix, you know, racing cars, help him out will you".Met een zwarre astmatische adem vraagt de tweede man me mee te komen. Via smalle gangen komen we in een tweede ruimte. Platen tot het plafond. Geschuifel. Alles gaat hier langzaam, maar doeltreffend, zo blijkt. Zonder te twijfelen trekt Henry het juweel uit een overvol rek.


Met de taxi terug naar de dealer. De to-do lijst slinkt en verrassingen blijven komen.


080327-Melrose-01-The Record Collectors

TO DO

080326-To Do-01

Groen, rood zwart. Ik scroll door het document op mijn beeldscherm. De to-do lijst is lang, groeit elk uur. De laatste week in California is gevuld met administratieve rompslomp. Ik save mijn projecten op een mobiele hard disc, ruim mijn schetsen op. Na een dag kan ik een aantal items groen afstrepen. Op Electric Avenue staan de dozen al klaar in de woon- en slaapkamer. De inventaris voor de douane nog even voorzien van een laatste update. Op dinsdagavond ren ik nog even naar de lokale skateshop in Venice. Zo'n longboard hoort er eigenlijk nog wel bij.


Woendag. Rond een uur of tien staat een grommende Freightliner voor de deur. Twee mannen in overal komen binnen en maken met een korte blik in de woning een rekensommetje. Anderhalf jaar West Coast verdwijnt met zorg en pakpapier in bruine kartons. Veel t shirts, boeken, magazines en platen. De houten krat in de veel te grote truck staat er maar verlaten bij. De deur slaat dicht. See you in Ingolstadt.


Eindelijk ruimte. Ik poets het huis van binnen en buiten. Aan het einde van de middag stap ik in de auto. Morgen heb ik een afspraak met de dealer. Een servicebeurt na een dik jaar kilometers vreten. Voordat het zover is laat ik de A6 eerst grondig reinigen. Een "hand wash". Detailing heet het hier. Op Pico Blvd rijd ik het terrein op. Latinos zijn druk in de weer met lappen en flessen, gevuld met wondermiddeltjes. "Ja ik ga voor het premium pakket". De Audi verdwijnt in de wasstraat en ik ga op een van de stoelen in de late avondzon zitten. Een kwartier later zwermt een groep geroutineerd om en door mijn auto. Polishing, leather refreshment, glans, carwash the American way. Zo goed als nieuw staat ze in het gouden licht, afgezien van enkele diepe krassen (met dank aan de vele bumps and streetdips die L.A. kent). Het interieur is voorzien van een vettige glans. Niet mooi, maar het ziet er nieuw uit, en dat telt. Morgen naar de dealer, donderdag de man voor de taxatie. Een lange dag met steeds meer groene text op het beeldscherm.

080326-To Do-02

BBQ & B BALL

080322-BBQ

Floris zit nog maar net in het vliegtuig als mijn mobiel oplicht. Een +31 nummer. Nederland, rond deze tijd? He Mattie, ben je thuis? Santa Monica, motelletje, inderdaad om de hoek. Een paar dagen in town, zullen we wat afspreken? Het is Michiel Verkoulen, een oude vriend uit Nederland. 's Avonds zitten we met zijn drieen in de tuin met zelfgemaakte salade en andere lekkernijen. Discussies over politiekl en economie onder de palmen van Venice. Zal Obama een kans maken, of wordt het toch Hillary? Plannen ontstaan voor de zaterdag avond. 


Voordat het de volgende dag zover is  ga ik de op zaterdag nog even naar supermarkt. Gana belde op om te vragen of ik nog wat houtskool kan meebrengen. Barbeque at the Meissners, een vol programma. De groene tuin rondom het blauwe houten cottage stroomt vol met mensen. Vrienden en collegas uit Duitsland en Los Angeles. Een geimproviseerde tafel op de veranda. Surfboard aan de muur. California style. Met de kids beschilderen we paaseieren terwijl de grill op temperatuur komt. Als Yuval opduikt moeten de schilderkunsten het afleggen tegen de micro Subaru. Julius en zijn maatje trekken beide wild aan het stuur. We're going to San Diego, yeah, awesome!


Met een goed, maar snel gevulde maag stuif ik met een rood gloeiende zonsondergang in de spiegel over Highway 10. Direction East, Down Town. SMS van Michiel. Heb tickets, wacht voor de ingang Staples Center, C U there. Coolio.


De vroege negentiger jaren stonden in het teken van basketball. Caps and hoops. Op school werd elke vrije minuut gespeeld. Op televisie was de Amerikaanse NBA het enige dat telde. Legendarische duels tussen de  Chicago Bulls en de LA Lakers. Air Jordan tegen Magic Johnson. Tijdzones. Play offs die 's nachts live te zien waren. Ga je vannacht kijken? Zeker weten dat ik vroeg op ga staan! En zo kwam het dat op een erg vroege ochtend de slaperige stem van Michiels moeder door de telefoon klonk. Hallo?


We droomden ervan om er een keer bij te zijn. Vandaag, een dikke 15 jaar later, komt het ervan. Oke, het is een wedstrijd van The LA Clippers, het kleinere broertje van de Lakers, maar toch, we zijn erbij. NBA in het echt! In the zone. Geweldige atmosfeer. Hoog in de nok met een paar meter achter ons een groep cheerleaders. Vuurwerk bij opomst van de spelers, het zingen van het volkslied. Hotdogs en popcorn, time outs en statistics. Bij elke onderbreking sprint een groep entertainers het veld op om het publiek aan het lijntje te houden. Sports the American way. Na the game koop ik een t-shirt. Het stond nog op mijn lijst en eigenlijk is er geen mooier moment op dat te delen met mijn B boy uit Nederland. De laatste week in California begint goed.


080322-LA Clippers-01

GENEVA 2008

Dankzij de 'burgerlijk ongehoorzame activiteiten' van Carfreak Michiel, konden uw journalisten Geert en Rik weer op pad met perskaartenop zak, naar de PalExpo in Geneve: twee dagen kijken naar, en lullen over autootjes: lekker. Was zelf nog nooit op deze show geweest, maar alles wat me ervan verteld werd klopt! Lekker compact (slechts 2 hallen), en omdat het niemands thuisbeurs is, is werkelijk iedereen er.

Eerste dag: 'general overview'. Net als op Frankfurt veel aandacht voor Eco. Ook de aandacht voor de glorieuze (motorsport)geschiedenis van de verschillende exposanten was weer opvallend (Volgens Amko Leenarts (interieur designer Peugeot) om zichzelf af te zetten tegen de nieuwkomers uit China en India, die zulks moeten ontberen); geschiedenis is HOT, zoals ook in de non-automotive wereld al duidelijk was.

History_collage 

Natuurlijk alle Concepts bekeken, de Amerikanen vers uit Detroit, de Japanners net uit Tokyo (Mazda Taiki is móói), de Europeanen brachten eigenlijk niet zo heel veel. Opvallend was dat Renault eindelijk weer eens wat fatsoenlijks had staan: mooi interieur! Daartegenover de schandalig slechte prestatie van Giugiaro (waarschijnlijk de jongere): bagger! SAAB stond met een, op zich mooie, maar nauwelijks verassende concept (sterk gevoel van: al gezien), Opel degelijk met een bijna productie Meriva Concept. Pininfarina stond er goed bij, mooie vorm met ruim voldoende vernieuwing, echt Pininfarina ook, ondanks de bemoeienissen van Lowie Vermeersch de Nederlands geschoolde Belg. Dashboard uitgevoerd in SLS Rapid Prototyping materiaal. Tragisch was natuurlijk de afwezigheid van Bertone.

Concepts_collage

's Avonds naar de 'Designers Night'. Dit keer vrij groots georganiseerd door het tijdschrift 'Interior Motives', lokatie: een oud industrieel gebouw (geschiedenis). Als gezegd: iedereen was er: de Ami's, de Japs (Shiro Nakamura van Nissan kreeg de Lifetime-Achievement Award: vrolijke goedlachse vent), mensen uit Mexico en natuurlijk veel bekende koppen uit Europa. Grote verrassing was de aanwezigheid van Bertone die ervoor gekozen hadden op deze avond hun Concept te onthullen: in navolging van de Aerodynamica studies uit de vijftiger jaren van de vorige eeuw de BAT 5,7 en 9, toonden zij nu de BAT 11 (geschiedenis): stoere kar op basis van Alfa's 8C Competizione, van weinig relevantie eigenlijk maar werkelijk iedereen was opgetogen dat ze er toch waren.

Bat_11_collage

Qua nieuwe productiewagens waren daar de Ford Kuga en Fiesta, de Seat Ibiza, VW Passat CC en Scirocco, Volvo XC 60, Citroen C5, Honda Accord; geen van allen auto's waar je steil van achterover gaat. De meeste auto's zijn wel begrijpelijk (hoewel vooral conservatief) geconcipieerd, de Scirocco echter is een raar ding, ook qua identiteit.

Het beeldverslag van Frankfurt toppen, dat hadden uw correspondenten eigenlijk al bij voorbaat opgegeven. Michiel; je brutale jonge-honden gedrag hebben we wel gemist, volgende keer weer gewoon mee, OK!

THE ENCOUNTER

080321-LAX Encounter

Het moet zo'n tien jaar geleden zijn. Op de mat van ons studentenhuis in de Nicasiusstraat ligt een ansichtkaart. Vanuit het verre Amerika stuurt Michiel een groet naar Eindhoven. Een vale foto van de LAX Encounter. Een gebouw uit de space age. Een andere wereld, ver weg van het leven aan de academy.


Hoe vaak heb ik niet op het balkon gestaan van het DCC, turend over de skyline van Santa Monica en Venice. Aan de horizon de landende vliegtuigen op LAX. s' Nachts de parelketting van lichten tegen een oranje hemel. De bogen van de Encounter als referentiepunt.


Meer dan vijfien keer kwam of verliet ik Los Angeles via deze luchthaven. Nooit kwam het ervan. Vliegen gaat gepaard met stress. Inchecken, sleuren met koffers, paspoortcontroles. De snerpende stemmen uit de luidsprekers. "Welcome to Lax, don't leave your luggage unattended at any time". Het brommen van de bussen in de hitte, de jetlag die toeslaat.


Vandaag is het anders. Floris vliegt terug naar Nederland. Inchecken, koffers sleuren, paspportcontrole. Tussen de vele passagiers die langzaam de trap opstromen herken ik twee bekende tv persoonlijkheden. Even later bel ik Flow op. Waarschijnlijk staan ze ergens achter hem en trekken zoals elke sterveling hun schoenen uit voordat ze door de metaaldetector gaan.


Ik loop niet veel later naar het parking deck en kijk naar het silhouette van het LAX Encounter. Sinds een lange tijd wort het gerenoveerd. De bogen zijn vervangen door een wirwar aan stijgers. Vandaag heb ik tijd en besluit de rit terug naar Venice in alle rust aan te gaan.


Dit gebouw zou het goed gedaan hebben in een James Bond film. LAX Encounter, psychedelica meets atomic architecture. De muziek in de lift naar het restaurant past. Paarse en blauwe tinten en veel chroom. Een cola aan de bar en een paar fotos volgen. De bediening wrijft glazen schoon. Nee, het loopt niet zo goed sinds de verbouwing. Klanten mijden de stijgers.


Vandaag was ik er toch nog. Eigenlijk een must voor iedereen die op Los Angeles vliegt.

S.F. – L.A.

080319-SF-LA

De rode brug ligt onder een grijze deken. Een dikke nevel trekt de baai in en kruipt over de heuvels van de stad. Pasteltinten verbleken. In San Francisco is het klimaat een locaal fenomeen. Wind, wolken, zon, luwte. Four seasons in one day. Vanaf de Noordkant van de Golden Gate wordt een mooi panorama geserveerd. Via dat beroemde slingerstraatje vinden we ergens op Nobb Hill een tentje voor ons ontbijt. Daarna gaat het richting Zuiden. S.F. to L.A. De mooie route gaat via de kust. Tijdrovend maar bovenal indrukwekkend. 750 kilometer PCH. De ochtendspits sluimert nog na. De stad houdt het verkeer in haar greep. Een trage start van een lange dag vol met bochten.


Via Monterey en 17 Miles Drive richting Big Sur. De kustlijn is hier grillig, hoog en spookachtig. Kronkelige bomen met verwaaide toppen. Rijden door de wolken. Een schitterende rit als je het stuur in handen hebt. Langzaam strekt zich het landschap en overheerst groen. Het laatste stuk na Morro Bay gaat op karakter en eist zijn tol. Met een dol hoofd maken Floris en ik een tussenstop in Santa Barbara. Het is al laat. Te weinig gegeten, teveel gereden en een tank die om verse brandstof schreeuwt.

Midden in de nacht verwelkomt het gloeiende grid van Los Angeles ons als het verkeer op de 405 de Santa Monica Mountains doorsnijdt. Nog een paar blocks en dan eindelijk thuis, in Venice.


Vier dagen, een dikke tweeduizend kilometer en een parelsnoer aan indrukken. Morgen doen we het maar eens echt rustig aan.


SAN FRANCISCO

080318-San Francisco-01


San Francisco, een stad gebouwd op heuvels. De straten stijl en huizen die doen denken aan een koloniale tijd. Een ritmisch beeld van houten gevels in pasteltinten. Monumentale erkers. Zo kunnen velen genieten van een blik op the Bay Area.

De auto laten we de komende dag op de parkeerplaats staan. Wellicht zullen we the big picture missen, maar de indrukken zullen des te intensiever zijn. Te voet dus, heuvel op, heuvel af.  Een dag in de "meest Europese" stad aan de Pacific. Waar Los Angeles een oneindig en vlak grid beslaat moet San Fran het hebben van haar menselijke schaal. Velen gaan hier te voet, fiets of openbaar vervoer. Kabels ratelen onophoudend door de metalen sleuven in het wegdek.  Een lading toeristen trekt voorbij in een authentieke cablecar.


080318-San Francisco-02


We kijken nog eens naar de adressen die Floris opgezocht heeft en maken een plan. Haight – Ashbury komt steeds weer terug als creatief stadsdeel. Het blijkt te kloppen. Kleurrijk met een hoog hippie gehalte. Een dag windowshopping, sneakers checking en t-shirt spotting. Tussendoor op adem komen in een van de vele coffeebars en eettentjes. De buit bestaat uit plastic tassen vol shirts en vynil, een doorgewaaid hoofd en overvolle SD kaarten.


Als de avond valt ligt San Francisco in een schitterend warm gouden gloed. Wat een stad. Compact, maar te groot voor een dag. De afstanden lijken kort, maar onze beenspieren laten een andere indruk achter. Moe terug in het hotel.

Het is de derde dag van onze turbotrip door California. El Mirage lijkt een eeuwigheid geleden. Morgen zullen we het rustig aan doen. Eerst maar eens goed ontbijten en dan nog even de Golden Gate meepikken.


080318-San Francisco-03