EL MIRAGE

080316-El Mirage-02

Een lange dag vol contrasten en verrassingen. Twee tassen verdwijnen in de kofferbak, de soundtrack voor de komende dagen binnen handbereik. Op pad. De indrukken van de afgelopen dagen branden nog na op ons netvlies als we ons langzaam ontrekken uit het urbane landschap. De ochtendzon laat het grijze asfalt nog feller stralen. Na een lange klim duiken we in het niets, we verlaten de bewoonde wereld. Los Angeles ligt met haar rug tegen de San Bernadino Mountains, we zijn aangekomen aan de achterkant waar America "echt" begint. Voor ons een enorme leegte, droog en stoffig. Rechts van ons de besneeuwde bergtoppen. Een warme bries. Contrast. De wegen zijn ook hier met een lineaal getrokken. Een grid dat doorloopt tot in de Mojave Dessert. Her en der bouwsels tussen karige struiken. Wie zou hier wonen?Marsmannetjes? Het landschap spreekt tot de verbeelding. Landing on the moon. Een soortgelijke ervaring zouden in de dertiger jaren de eerste Hot Rodders opgedaan kunnen hebben. Zij waren de eerste die de ruimte van de woestijn opzochten om de grenzen van de snelheid op te zoeken.


080316-El Mirage-03

We naderen onze eerste tussenstop. El Mirage Airport. Hier zou het ergens moeten zijn. Het Aviation Warehouse blijkt een met hekken omheind stuk land te zijn. Rondom een houten bungalow met blaffende honden heeft zich door de jaren heen een grote verzameling blik opgehoopt. Bij een warehouse denk je aan iets anders. Later zal ik ergens lezen dat de filmindustrie zich hier graag bedient van de nodige props. Een junkyard voor vliegtuigjunkies. Mooie details en bladderend en verwrongen plaatwerk. Delen van fusselages die ter plekke neergestord te lijken te zijn. Macaber en fascinerend. Geen wonder dat vele typeaanduidingen en logos van een lik verf voorzien zijn. Dit is niet de juiste plek om je te profileren als vliegtuigmaatschappij.

080316-El Mirage-04

Een geheimzinnige sfeer hangt er hier in de woestijn. De namen spreken tot de verbeelding. El Mirage, Muroc, Mojave. We bevinden ons niet ver van de Edwards Airforce Base. In deze leegte is geschiedenis geschreven. Chuck Jaeger doorbrak hier de soundbarriere met de X-1. Wie weet wat er hier nu getest wordt. Het X-files gehalte is hoog en de fantasie doet de rest.

El Mirage, een fata morgana. Het zand kraakt als we langzaam het Dry Bed Lake oprijden. No shooting. Verticale stofwolken aan de vlakke horizon en geluid van huilende motoren dat door de wind gedragen wordt. Sluit je ogen en je ziet de hot rods over de vlakte jagen.

080316-El Mirage-01

3 thoughts on “EL MIRAGE

  1. Rik

    Oooooooh wah lekker! Cool ook die ‘Rus’ ertussen. Die Ami’s hadden vroeger inderdaad een schaduwvloot van eigen toestellen uitgevierd in Sovjet paint-schemes: Om te oefenen: Soort Koiboitje en Iediaantje. Ben benieuwd hoe ze dat nu doen en wie dan de kwaaie is???

    Reply
  2. anja

    Hoi Mattijs,
    Ik ben het even kwijt: met wie heb je dit nou beleefd? Michiel? Floris?
    Dat jij dit na een jaar nog zo kunt oplepelen! Schitterend!

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>