Monthly Archives: November 2010

GOODWOOD FRIDAY

100702-Goodwood-01

Friday morning. After a hearty breakfast we hit the road. Our navigation guides us through narrow and twisty roads. The flowing landscape reveals itself through a blur of green hedges. We get a taste of what is coming as we tune in to 87.7 AM. A dry cockney voice splutters through the speakers. "This is radio Goodwood, bringing you all the latest news of the Festival. We expect a bright and sunny day, filled with fantastic events".

Half an hour later we park our cars, get our tickets and walk up to the entrance, full of excitement. The lot is filled with exotic sport cars and campers. Gear heads united. For the next couple of days Goodwood is our garden and the Festival of Speed our walhalla. A feast for the eye and the ear.

Finally we are here. At this early morning the place is already crowded. Masses of people slowly move through the commercial section. Magazines, t-shirts, energy drinks, formula one displays. Things have changed here since my last visit. We quickly take a short cut to the heart of the festival, aiming for the Goodwood house.

Emotionally it turns out to be the hard way. We feel like kids in a candy store. Distraction everywhere. Shiny metal and revving engines. Before I realize it I have lost the others. Steve is taking his first pictures, Stevie dries his hair behind the fuming exhaust of a classic racer and Nathalie thinks she has seen the Stig. This zig-zagging through a wonderful cocktail of automobile culture won't change the following days. We have time to consume every sweet bit.

The Goodwood House is the pivot point of the festival. We will return here many times, be it for lunch or to stare at the impressive quadrifoglio sculpture. Alfa Romeo celebrates its centennial and has brought most of its master pieces to the UK. The italians are omnipresent. On the circuit, in the paddocks and many displays, this years color is definitely red.

Continue reading

Ik zweer het je…

Nacht2 cr1
Stel je voor, vrijdagmorgen 8:15. Mijn eega is net de deur uit en brengt ons dochtertje naar Opa en Oma. Ze heeft mijn Skoda mee waardoor mijn keuze enigszins beperkt is. De Swift inclusief Hello Kitty of de S2 staan op de oprit. Ratio suggereert dat ik de Swift zou moeten pakken, immers als ik de S2 op licht aangevroren wegen zonder ESP, airbags of andere electronische hulpmiddelen nu ergens omheen zou vouwen zo dat een major issue zijn. De koper is immers voornemens 'm morgen op te halen.

 
Ik wik en weeg terwijl ik mijn kopje Nesquick langzaam opdrink. Voor me liggen 2 sets sleutels, mijmerend denk ik aan de mooie ritten die ik nog had willen maken met mijn S2. Het zal niet zo zijn. Terwijl ik de laatste slok naar binnen werk gaat mijn hand automatisch naar de set met sleutels waar ik het meeste bij voel. Ik ga met de S2!
 
Enigszins dralend, alsof ik iets vergeet slenter ik naar buiten, daar staat mijn trouwe buddy op me te wachten: oogjes gesloten, ramen dicht van aangevroren condens. Een druk op de knop en met een bliep en een knipoog laat mijn trouwe S2 weten ontdanks de lage temperaturen nog wel trek te hebben in een rondje. Ik weet dat de linkerkant wat moeilijker open gaat, en leg feilloos mijn handen op de speciale manier op de greep waarvan ik weet dat hij toch met één hand open te krijgen is. Voorzichtig trek ik de deur open, klein beetje weerstand van wat vast gevroren condens op de rubbers maar verder alles vertrouwd. Ik zak in mijn stoel, langs de leuning waar nog steeds een kleine scheur in zit. Hij zit daar al sinds ik hem heb. Helaas heb ik nooit een betere stoel zonder scheur kunnen vinden die ook electrisch verstelbaar was dus met deze zullen we het vandaag moeten doen. Ik steek de sleutel in het contact en haal diep adem, alsof ik bang ben dat hij voelt wat ik voel. Eerste klik, de radio licht op in een zacht groene gloed, ik druk hem direct uit. Tweede klik, rode lampjes lichten op, geen spannende dingen die rode lampjes horen aan te gaan. Derde klik, zonder enige vorm van aarzeling komen 4 cylinders met een donkere brom tot leven.
 
Gek, er zijn dagen geweest waarop de hele procedure moeizamer ging. Vooral vorige winter heeft hij af en toe moeite gehad met de ijzige kou. Niets van dit nu, donker grommend staat hij nu op de oprit, ik heb mezelf er uit gehesen om de ruiten te ontdoen van het dunne laagje ijs wat zicht daar over de loop van de nacht op heeft afgezet. Dit doe ik met met pas van het office center. De krabber ligt binnen, de huissleutel aan mijn bos maar ik krijg het niet over mijn hart om de donkere kakafonie het zwijgen op te leggen net nadat hij zo loyaal uit zijn slaap is wakker geworden voor me. Ik steek achteruit de oprit af, de stuurslag net niet maximaal, omdat ik ook hier weet dat de net iets bredere cupvelgjes en bandjes dan langs de binnenkanten van de wielkasten komen. De achterruit verwarming werkt wel maar door verschillende proefritten in de regen is de binnenkant ook aangeslagen, dat zal ik voor morgen nog even droog moeten poetsen. Het maakt me niet uit, met de enigszins mistige ruiten heb ik meer het gevoel in de auto te zitten. Terwijl ik wegrijd draai ik de lampen aan, het is eigenlijk nog net te donker om zonder te rijden. Normaal gesproken houd ik ze zo veel mogelijk naar beneden, gewoon omdat ik dat mooier vind. Vandaag dus niet.
 
Ik slinger de rondweg op en bij de drempel vlak bij mijn huis hoor ik hoe het targadak zich met licht gekraak vrij maakt van de ijzige aanslag op het dak. Blijkbaar zit er toch nog genoeg flex in het chassis om dat toe te laten, was me nooit eerder opgevallen eigenlijk. Het is ook een rare drempel, zo een waar je eigenlijk drie keer achter elkaar door elkaar geschud wordt.
Na krap een kilomter sturen doemt aan mijn rechterhand een benzinepomp op. Slecht als ik ben stop ik om daar de voedingsbron van een van mijn slechte verslavingen op peil te houden. Ik zet de auto stil en draai het contact uit. Lampen laat ik gek genoeg aan staan. Ik twijfel even, maar ach ik ben in een wip terug, laat ze maar even aan staan denk ik. Na mijn bezoek aan de shop loop ik terug naar mijn 944. Het beeld wat ik zie raakt me! Meer dan ik dacht dat het zou doen.
 
Daar staat hij… lampjes omhoog, zoals ik hem eigenlijk nooit zie.

En ik zweer het je, omdat de stadslichten nog aan staan en de ronde pitjes van de koplampen niet is het net alsof er in iedere hoek van de oogjes van mijn waggie een dikke traan hangt. Hij weet het, ik weet het, morgen scheiden onze wegen.
 
Vanmiddag neem ik hem nog één keer mee. Ik neem een omweg naar huis heb ik me voorgenomen!

- Naud.

Naud S2 compo KXK

COPS ‘N ROBBERS

A classical battle with yet another contemporary interpretation: the adrenaline pulsates almost audibly in the valleys of Seacrest County, as good chases bad in the teaser for that other great race game. (Yes, also 'out now'.)

Click through for a brief 'making of'.



 

- G.

DEAR SANTA….

…what if all of us Carfreax would climb up in our attics, dust off our old Matchbox and HotWheels collections and put them all together to create one, humungus-yet-mini Carfreax Garage?

Would you then do the honours and get us one of these…pleeeeeeeaaassse???




 

- G.

Sinterklaas Kapoentje…

Steve mc queen by hunziker splash

…gooi wat in mijn Hunziker Steve Mc Queen driving schoentje, jij gecastreerde haan!

Met dank aan Naud hier nog even wat inspiratie in de donkere dagen voor (Sinterklaas en) Kerst – voor de man die verder alles al heeft.

Ik heb natuurlijk helemaal geen Hunziker Steve Mc Queen driving shoes, maar zet mijn klompje wel vanavond, zing uit volle borst en maak desnoods een mooie tekening voor de goedheilig man. Alles voor zo'n fout Martini Le Mans bowling schoenen setje – en voor Kerst graag die bijpassende toffe '73 Targa Florio hoodie. Of toch maar de kekke Mc Queens met de bijna verplichte '71 Monza 917 Tee? De Carrera Panamericana collectie, een dikke oranje CanAm McLaren op de borst of die vette, groen suède Jim Clarks aan de voeten?

Op canvas is die Hunziker Art allemaal niet zo overtuigend (hoog Photoshop filter en colour-by-numbers gehalte), maar waar vind je anders zo'n vet T-shirt?

Nu te bestellen in Spanje!

- G.

DUTCH DESIGN WEEK

101031-DDW-00-Eindhoven

Last year I took a quick look at the Dutch Design Week. This year I come back for more, and for a change I managed to turn it into a business trip. It also means scanning the dutch style landscape with a higher resolution. A journey through Eindhoven with the right equipment; the perfect car and a charged camera. Three objectives in my bag, ready for the broad perspective and the microscopic view. The Dutch Design Week summed up in pictures.

Continue reading

THE BEAST

101101-RS5-The Beast

A thursday afternoon in Ingolstadt. My bags are packed and my cell phone keeps on ringing. A last visit to the model. One of many. Add clay here, push there. It is half past three when I sip on a warm tea on my balcony. The last strokes of sunlight. It has been a long week. I make a last mind map before I finally get behind the wheel. Wuerzburg, Frankfurt, Koblenz, A9, A3, A61. Eindhoven and the Dutch Design Week are miles away. Take is easy. 

Five days of design in the Netherlands. My camera is empty and so is the road. My means of transport suit the mission. Get there quick to get a quick view on the scene. I swim along with the traffic until Wuerzburg before I get into the Autobahn pace.

If I hate one thing about the Autobahn it is trucks overtaking each other. Not today. Not with this car. You slow down and for a minute you find yourself scanning the back end of a sea container. One thing is for sure, the road ahead is empty when this big lump of metal finally moves over. A quick toggle through the Drive Select and the party begins. Dynamic settings. A deep roar. Before I realize it, the rear mirror turns pitch black. The horses keep on coming, eager to propel the RS5 forward. This car is a beast! Eindhoven never felt so close and the route never so curvy.

A weekend out with an incredible car. The sound, the sheer power, the looks and the smiling faces of bystanders and passengers. The reminiscence of a weekend in Holland is a stack of paper, fuel bills, collected across Germany.