LES GETS

De eerste twee maanden van dit jaar was het erg druk op het werk. Een vakantie na een succesvolle presentatie is dus meer dan welkom. Een dikke week midden in de Franse Alpen, met goede sneeuw en gezelschap in het vooruitzicht. Op vrijdagavond de auto al ingepakt. Snowboard, equipment en genoeg muziek voor de 700 kilometer die door de Alpen zullen volgen. Toch nog maar even een landkaart gekocht en de route zitten bestuderen. Via Muenchen richting Bodensee. Dan via een stukje Oostenrijk door Zwisterland om vervolgens ten Zuiden van het meer van Geneve via een hoge pas in Frankrijk te belanden. Familie en vrienden zullen waarschijnlijk iets eerder arriveren vanuit Rotterdam.

De laatste check op google maps: Ingolstadt-Les Gets: 7 uur. Tot zover de theorie. Zaterdagmidag sta ik bij Ingolstadt Zuid meteen in de file. Dat begint dus goed. Na de eerste vier uur ben ik net voorbij Muenchen, gemiddelde snelheid 30 km/h, een nachtmerrie! De stapel cd,s op de bijrijdersstoel is flink geslonken als ik eindelijk de grens over ben bij Bodensee. In het donker ook nog eens een verkeerde afslag nemen. Ik had een mooie trip in het hoofd.

Middernacht. Laatste stop voor de Morgins pas. Frankrijk hangt aan de andere kant van de lijn. "nog zeventig kilometer Stijn, de laatste loodjes". Een aaneenrijging van haarspelden en dichtgesneeuwde skidorpjes volgt. Dit stuk gaat op karakter! Na dertien uur reistijd dan het verlossende teken: Bienvenue a Les Gets! Broer Stijn staat in de kou te wachten, Marloes en Jan Hendrik liggen al te pitten in het huisje dat we gehuurd hebben.

De rest van de week maakt alles goed. Perfecte sneeuw, een gigantisch groot skigebied en rustige pistes. Het zicht was echter niet altijd optimaal. Een mooie en gezellige week, midden het Franse. Tussendoor nog een persdag in Geneve, wat wil je nog meer?

Een dag later dan gepland de terugreis naar Ingolstadt. De bonus zit hem nu niet in het staartje, maar direct aan het begin. Een bergetappe van een uur lang. Fantastisch! Volgend jaar weer.