Drie keer vijf is Berlin. Ik kom als laatste aan, maar zit als eerste bij Dada Falafel op de Oranienburgerstrasse. in vijf uur van Ingolstadt naar Berlin, zonder overstappen. Marek en Michiel schuiven wat later aan. Ze zijn de hele middag al hier, maar moeten nog wennen aan het openbaar vervoer. Vorig jaar deden we Barcelona, dit jaar zoeken we het dichter bij huis. Marek uit Warschau, Michiel uit Eindhoven. Twee keer vijf uur reistijd, het democratische midden in Europa.
De avond lang en gezellig. Het Tacheles om op te warmen. Dit voormalige warenhuis werd na de val van de muur een nest voor kunstenaars en anarchisten. Nu, twintig jaar later, is het vooral een trekpleister voor toeristen die de sfeer van1989 willen proeven. Graffities, ateliers, bars en stinkende toiletten. In een gang zit een muzikant met een rotte gitaar en dito versterker diep verzonken in een bluesriff. Schitterend gejank. Een van de weinige authentieke momenten in dit pand. Ik zoek tevergeefs naar een stapeltje zelfgebrande cd's. Echte blues is niet te koop.
Ons hostel ligt tegen Berlin Mitte. Na middernacht lopen we de Schoenhauser Allee af en laten de weekendmensen achter ons. Een paar jaar geleden was Mitte nog hip, nu vooral toeristisch. Veel boetiques, eettenjes,twedehands winkels en ateliers.
Na een goed ontbijt bij de bio-supermarkt om de hoek gaan we er op zaterdag ochtend op pad. Een lange wandeling over de Kastanien Allee, de hoge Fernsehturm als referentie. Michiel koopt een pet en ik platen. Voor een etalage blijven we staan. Lange houten skateboards met dikke wielen achter glas. De ingang is een deur verder. Open. Langbrett is een ontdekking. Herinneringen aan California. Surf- en skateboards begeleid door single speed bikes. Mooi uitgestald met oog voor detail in een witte ruimte. In een van de vele kasten ligt een dik boek. De grafiek op de cover komt me bekend voor. Maximal Reduction, Minimal Boundaries. In mijn handen heb ik het resultaat van een project dat in 2008 simultaan in Berlijn en Los Angeles plaatsvond. Biking culture. Ik was er toen bij en blader nu terug in de tijd. Bekende gezichten en fietsen. Een mooie verrassing.
Aan het eind van de middag zitten we in de laatste zonnenstralen op een terras en kijken voetbal. Twee uur later keren we koud en moe terug naar ons basecamp. Het lange lopen eist zijn tol. Binnen een paar minuten ligt tweederde vn ons gezelschap te knorren op de te kleine stapelbedden. Tegen middernacht word ik gewekt door Michiel. "Kom op mannen, we moeten nog wel even wat doen vanavond". Zu mir oder zu dir. De naam van de bar is orgineel. De muziek is goed en de caipies liegen er niet om. De nacht wordt lang in Prenzlauerberg en zal tot ver in de zondagmiddag doordreunen in menig schedel.
Op zondag pakken we met veel moeite nog een Berliner highlight mee. Het Meilenwerk ligt niet ver van het Haubtbahnhof. Ik blijf wat langer hangen om fotos te maken als de trein naar Warschau het station verlaat. Michiel en ik hebben nog een paar uur . Het grasveld voor de Reichstag is groen en druk bevolkt. Verkiezingen in Duitsland. We zitten er middenin. Een weekend Berlijn is altijd goed en verrassend. De vijf uur in de trein een welkome tijd om bij te komen. Keep doing shit!
Laatste reacties