Een rode flacon veroorzaakt bij de kassa verwarring. Tien Euro vijfenzentig toch? Sie haben recht, Entschuldigung. Vanavond doet het middeltje wonderen. Insektenreiniger. Kurz einwirken lassen. Time flies......
Gisteren. De telefoon gaat drie keer over. Aan de andere kant een vrouwenstem. Fahrzeugruecknahme guten Tag. Ich verstehe herr van Tuijl, Donnerstag ist auch in Ordnung, kein Problem, schoenen Tag noch.
Het werd een mooie dag. Deze trip stond nog op het lijstje. Na vandaag kan het afgehaakt worden om vervolgens hoog in de top tien te landen.
Zevenhonderd kilometer op een doordeweekse dag. En dat alles om Oostenrijks hoogste berg te bewonderen? De weg erheen is echter waar het vandaag om draait. Grossglockner Hochalpenstrasse. Ik ken de verhalen, maar heb geen verwachtingen. Het contrast is groot. Als ik rond het middaguur voor Muenchen links afbuig is de Autobahn rustig. Een snelle lunch met de dreigende blauwe Alpen als achtergrond. Het laatste stuk richting grens gaat via groene landwegen. Na een aantal tunnels rijd ik door diepe dalen voorbij aan Zell am See. Ik ga even verzitten om de grijze rotspartijen beter te kunnen zien. In een cabrio moet het landschap nog indrukwekkender zijn. Ramen open, muziek uit, pruttelend door Ferleiten. De laatste tank mogelijkheid voordat het echt gaat beginnen. Voor de zekerheid maak ik er gebruik van.
Het brede tolstation doet vermoeden dat het er hier druk aan toe kan gaan. Vandaag is het rustig. Komt u hier prive of maakt u een Messfahrt? Wellicht verraadt mijn Ingolstadter kenteken het een en ander. Is een Messfahrt goedkoper vraag ik. De vrouw in het kleine huisje moet hartelijk lachen. Voor 28 Euro krijg ik een boekje en toegang tot de 54 kilometer rollercoasterride die nu begint.
De bochten komen snel, zijn scherp en voorzien van naamborden. Piffalpe, Hexenkueche. Van vier naar drie naar twee, flink sturen en dan weer snel op het gas. Het is even wennen, maar langzaam komt het ritme. Wat een weg en wat een landschap! Na een aantal bochten komt een groep tegenliggers me tegemoed. De tweede auto is zwart en bekleed met een dikke kunststof jas. Een prototype dat hier zijn laatste test ondergaat. Snel stop ik op een van de vele parkeerplekken, grijp mijn camera en spring uit de auto. Na een kleine minuut verschijnt een paar hairpins onder me uit het groen mijn target. Klik klik klik. Het zal vandaag niet bij dit ene exemplaar blijven. Collegas uit Ingolstadt zijn hier ook onderweg om te testen en te meten. Duim omhoog als teken van herkenning in langzame bochten.
Smeltwater en dikke pakken sneeuw. Hoger en hoger. Een trip door de wolken. Buiten daalt de temperatuur, binnen stijgt ze na elke curve. Ik ben op de top en pas op de helft. Hetzelfde feest begint voor een tweede keer en zal laat op de avond eindigen in mijn garage in Ingolstadt. Time flies....
Laatste reacties