Bavaria

LE BARON

Sometimes something new has been there all the time, sitting right in front of you. Sun rays have been hitting by balcony. The basil I seeded a couple of weeks ago starts to grow. Time for the big clean up. After a hard days work all is tidied up, but something keeps bothering me. Those cute sixties seats had a hard time during all those German hard winters. Two of them are really worn out. Straight to the trash, it is time for a fresh breeze.

On a lazy afternoon it is Ivo's girlfriend who points out that underneath those filthy fabric there is something new. All it takes is a  knife and a pair of scissors to unveil the hidden treasure. Petrol blue mint condition with a couple of holes. It felt good to finally make use of the kit of wool I bought last year at the Dutch Design Week. Punching a needle into cushions for a couple of hours. Graphic stripes and dots are the result. A fresh view, a perfect location to barbeque or to pluck some curves in illustrator for that other project. on a late afternoon. Being the baron at your own balcony.

AFTER EIGHT

It must have been somewhere in 2002. It is the end of April when four guys in Ingolstadt  sit there with sanding paper in their hands. We are helping out a friend and colleague, giving the finishing touch to piece of laminated plastic. A couple of weeks later Mark Bergold's Buddha seat will see the light of day during on of the first Design May, a furniture fair held in Berlin. Caught by the spirit of the German capitol, Mark moves over to the Volkswagen Potsdammer Studio. Another Design May follows and something starts to grow. Nach Acht is a cooperation between designers, tinkering and producing different kinds of furniture. And yes, everything is taking place after the daily job, hence the name.

At the end of January the "Stammtisch"  arrives in Ingolstadt. One of the first prototypes. Circle closed, all happy. A bit of Berlin in Ingolstadt, enjoyed ever after, mostly after eight.

AUDI 100

Honderd jaar Vorsprung. Afgelopen week een eeuw oud. Audi. Een vol programma waarbij het een en ander in het water viel. Nadat gisteren avond het concert van de Fantastische Vier, niet te verwarren met de comic, werd afgebroken, was er vandaag een herkansing. Zaterdag ochtend, het regent maar weer eens onophoudelijk in Ingolstadt. De dranghekken stonden de hele week al langs de weg, klaar voor het spectakel. De binnenring zal circuit worden. Donau Rennen am Samstag staat geschreven op de vele plakaten.

Tussen de druppels door geen vrooops en vroaarrs. Het blijft kalm op zaterdag en ik doe rustig aan. Tot kort na drie. Een hels kabaal dondert door de Altstadt. Camera in de tas, snel op de fiets. Quattros gummen over asfalt. Te laat gekomen, maar toch kunnen genieten. Onscherpe fotos van te snelle autos.

Het Fahrerlager is gesitueerd op de "Volksfestplatz". Onder begeleidung van een snerpende stem uit vele speakers rolt elk kwartier een ander stuk geschiedenis de Donau Ring op voor een aantal luide rondes. En hier, op het grote terrein komt alles met tikkend metaal weer rustig terugrollen terwijl uw reporter zijn shots schiet. De Auto Union racers, de quattromonsters, deDTM-beesten en de R's van Le Mans, alles is aanwezig. Coureurs inclusieve. Emanuel Pirro, Marco Werner, ontspannen lopen ze tussen de autos door.

De vijf cilinders van de Uhrquattro kunnen niet tegen het applaus op als de godfather terugkeert van de ring. De lange man stapt uit en wordt overvallen door een bulk aan cameras. Walter Roehrl neemt de tijd. Marker op petjes, posters, t shirts. Een man komt aandraven met een oud stuurwiel. Audi 100. Mooie dagen.

33 RPM

Een jaar gaat ten einde. Het stampende ritme  van de langspeelplaat kent echter zijn stroomversnellingen. Kort voor het gaatje nog een drumsolo. Ik ren me rot deze week, mijn mobiel trilt om de paar minuten. Van de ene naar de andere meeting, van de ene naar de andere modelleur. Hier een tape, daar een CV op het beeldshcerm. "Mattijs, haste eine Minute". De telefoon gaat voor de zoveelste keer vandaag, het is Alex. Vanavond om half zes moeten we even "abstimmen" voor het konstrukteursgesprek morgen, belangrijk dat je erbij bent.

Kort voor half zes stap ik in de TT en knal naar Gaimersheim. De ruimte bij Strak is behoorlijk leeg als ik arriveer. Waar is de rest? Wouter komt toevallig binnensloffen. "Buiten zoekt een engineer ene meneer van Tuijl, wellicht kan je hem even oppikken". Op de parkeerplaats loop ik op de vermeende auto af. Vanochtend ging de gedachte nog heel even door mijn hoofd, nu wordt ze werkelijkheid. Met een brede glimlach stapt uit de Audi A5 Cabrio een bekend gezicht. Michiel uit Eindhoven op een industrieterrein onder de rook van Ingolstadt, iets klopt er hier niet. Ik stamel en zeg dat ik nog een meeting heb, ben zo terug. Nee! Nee Mattijs, die meeting bestaat niet! Het kwartje valt langzaam en niet veel later zitten Michiel, Ivo en ik aan ons eerste biertje in de Sausalitos. Wat ben ik beetgenomen!

Later op de avond zitten we bij mij thuis als de bel gaat. Wouter zou nog voorbij komen. Nonchalant open ik de deur en word overdonderd door een massa mensen. Surprise party in Ingolstadt. Samen op weg naar middernacht, 24 Juni. Mooi moment. 

Dit weekend het verwachtte bezoek uit Nederland. Ontbijt op het balkon wordt verjaagd door stortregen. Het er toch maar op gewaagd. Met mijn ouders en zusje naar Regensburg. Na een nat en klam eerste uur komt de zon door. Levendige stad, mooi licht en kromme gevels. Winkels kijken, wandelen, ijs en platen. Een mooi weekend na een verrassende week. The beat goes on.

BEYOND TITTING

Al doet de titel van deze post anders vermoeden, het handelt zich hier niet om een film van een bepaalde regiseur.

Zooo dichtbij. Het Altmuhltal. Vandaag gun ik me nog een keer een trip door de achtertuin van Ingolstadt. Knetterend door het groen, de laatste kilometers met de TT. Burning fuel for the sake of fun. Politiek volkomen incorrect want van A naar A. De weg is echter het doel. Genoeg cliches.

 

Voordat ik de deur achter me dichtgooi op een late maandag middag nog een vluchtige blik op de kaart. Ten Noorden van het voor mij bekende gebied moet het ergens liggen. Beyond the valley of the ultra Schambachtal. De rest van de rit gaat puur op gevoel en kent vele haakse bochten. Wandelaars, motormuizen en fietsers, ik ben niet de enige vandaag. Desondanks veel leeg slingerend asfalt door fris groen. Een spontane Limburg Tour vol verrassingen. Grand Tourismo.

Na tachtig kilometer kris krassen het bord, Titting 5 km. Wie een dorp zo"n naam geeft moet ik nog eens uitzoeken, maar het bestaat. Een dorp uit Bayrisch hout gesneden. Verslapen, landelijk, een kleine kerk en een hoge Maibaum. Het gaat verder. Wegmarkeringen verdwijen en straten worden smaller. Achter een boerderij een scherpe bocht naar links om vervolgens door onbekende groene heuvels te stuiven. Honderdtachtig kilometer Altmuhltal en nog steeds niet uitgekeken.

E-BIKING

Verse lucht, strakke banden en nieuwe remblokken. Het resultaat na een middag op pad in Ingolstadt. Wouter en Markus staan een paar uur eerder voor de deur. Zon. Lente in Duitsland. Door het groen, over grindpaden en door vinex achtige woongebieden komen we uiteindelijk op plaats van bestemming. De locale fietshandelaar ten westen van het centrum.

Een uur fietsen kijken en proberen. Single speed, fixed gears, mountainbikes, racefietsen, het spectrum is breed. Mooie details en oplossingen. Voor de deur staat een rij e-bikes om te testen. De Sparta Met anno nu. Het ziet er deels onbeholpen uit en de prijzen liegen er niet om. Een hoog rollator gehalte is mijn eerste indruk.Terwijl Wouter en ik nog staan te mijmeren bij een mat zwarte minimal bike komt Markus met een brede glimlach voorbij suizen. "Affen geil!"

Even later neem ik zelf plaats op de Bion X. De verrassing is groot. Na twee keer trappen begint de geruisloze gebalde kracht in het achterwiel zijn werk te doen. Een enorme acceleratie is het gevolg. De lange straat wordt snel korter terwijl de snelheid stijgt. De turbo boost heetft haar intrede gedaan in fietsenland. Nu nog een mooie vorm en ik ben om.

DIY

Een paar schroeven doen wonderen. Het is even passen en meten en je hebt er moed voor nodig. Boren in Duitse muren valt namelijk niet mee. Meestal blijf je zitten met een grote k(r)ater. Een maand geleden de eerste test. Toen het board eenmaal hing zijn er menige dartavonden gevuld. Vaste prik is Ivo, een van de buren, die 's avonds nog "even" naar boven komt voor een potje tactics.

Afgelopen week dus de rest. Eindelijk dat kastje naar de muur gestuurd en de Porsche aan de wand gehangen. De mooiste lijst komt echter uit Eindhoven en heeft zijn plek in de hoek van de kamer gevonden.

DEFENDERTRIP

Een zaterdagmiddag. De wasmachine draait zijn eerste ronde, de statiegeldflessen staan bij de deur. Nadat  Wouter me heeft geholpen met het wegwerken van de troep die al tijden in de garage ligt kan het weekend echt beginnen. Tijd voor een trip door het Altmuhltal. Wat wordt het weapon of choice vandaag. De TT blijft staan als we met de Defender de poort uitrijden.

Frisse lentelucht en het ronken van de motor door het open raam doen goed. Snel wat inkopen en dan de bossen in. Een paar uur later staat de Landie er, van de nodige moddersporen, ook weer natuurgetrouwer bij. "Brotzeit" op zijn best.

ORANGE

Na jaren lang steeds weer dezelfde en vermoeiende grappen te hebben moeten aanhoren omtrend het voetballend vermogen van die Holländer kon de Nederlandse club in Ingolstadt vol trots over straat. Het Oranje feest was van korte duur, maar des te intensiever!