California

INTO THE RED

De dagen worden langer, de winter is voorbij. Winter? In California? Op pad om het uit te vinden. Aftanken, wasstraat, snelweg. Na dertig highway miles een korte stop voordat de echte pret gaat beginnen. Voor me liggen 40 mijlen echte „high way“. Het is zondag middag, de lucht is blauw met her en der een uitgewaaide wolk. De hele week al zitten dagdromen over Angeles Crest, de bergweg die zich door het natuurpark ten Oosten van Pasadena slingert. Vorige week mocht ik er al aan snoepen, vandaag gaan we tot de limiet. Let the ride begin!

Al snel wordt duidelijk dat meer mensen dromen van Angeles Crest. Motoren suizen voorbij, een enkeling op een chopper of een groep motormuizen op racers. Oppassen dus. Het strakke asfalt in combinatie met een overdosis aan heerlijke bochten laat menigeen verleiden tot „Rücksichtslosigkeit“ en overschatting van eigen kunnen. Vooruit kijken is hier gevraagd. Het rotsige landschap laat zijn sporen achter. Verdwaalde stenen kunnen na elke bocht de adrenaline spiegel tot hogere sferen catapulteren. Uitwijken, remmen, of head first eroverheen?

Verlichting is verplicht, de maximale snelheid is 45 Mp/h, in vele bochten 25. Bederft dit de Fahrspass? Integendeel. De heerlijke roffel van acht cilinders maken veel goed na een rustigere passage. Een verdwaalde fietser die „en place“ lijkt te staan doet je beseffen dat het hier nog steeds bergopwaarts gaat. De lucht wordt ijler, de vegetatie verandert. Tijd voor een korte stop, of neem ik nog een paar curves? Je raakt verslingert aan Angeles Crest. Opeens een welkome verrassing: 55 Mp/h. De volgende bonus ligt een paar mijlen en een berg bochten verderop. Het ietwat natte wegdek duidde al iets aan. In de schaduw van een Noordhelling ligt het laatste restje sneeuw van 2007. Bizar. Hoogte: boven 7000 feet. Tijd voor een pauze. Het tikkende geluid van krimpend metaal is het bewijs voor de gedane inspanning.

Waar eindigt deze trip? Only one way to find out. De automatiek gaat in S en de 350 paarden worden weer losgelaten. De toerenbegrenzer trekt bij 6500 rpm de teugels aan. Into the red. Laat ik maar niet in de verleiding komen. Na een aantal tunnels spert een dikke boomstam de weg. Road closed. Jammer? Ik ben pas op de helft.

Het bewijs dat de eerder genoemde „menigeen“ hier al was, staat in de vorm van verwrongen metaal en een meters lang rubber skidmark geparkeerd in de bocht. Devils Canyon doet zijn naam eer aan.

Een aantal uur later ben ik moe, maar voldaan, terug in Venice. De wijzer weer richting reserve rood.
Is de tank half vol of half leeg? Deze 150 Miles vat gin mens mijn af, dus laten we het bij de eerste optie houden.

Voor de Google Earth fans onder u: 34°21'24.76"N / 117°51'2.50"W

MULTI PURPOSE TRIP

Wat te doen als je car designer wilt worden in America? Natuurlijk zijn er, net als in Europa, genoeg alternatieven naast de „grote namen“. Een garantie voor succes lijkt hier toch nog altijd het Art Center in Pasadena te zijn. Hier komen de designchefs uit de industrie jaarlijks naartoe om nieuw talent te interviewen. De docenten komen uit de praktijk en offeren vaak hun vrije zaterdag op om de jonge garde het truukje bij te brengen. Aangezien zijn collega voor zaken in Duitsland verbleef, was uw razende reporter bereid om zich op een vroege zaterdag uit het bed te hijsen om in Pasadena de nodige hand en spandiensten te verlenen.

Het licht in California blijft iets heel speciaals. Het moeilijk te omschrijven. Het is feller, de kleuren uitgewassen, de schaduwen scherper. De smog die standaard boven Down Town hangt belemmert een scherpe skyline. Na een goede regenbui lijkt de stad zich echter plots fris gewassen te presenteren. Het panorama geeft zich bloot. Aan de ene kant de strakke Pacific, naar het Oosten de gletsjers van Big Bear. Steeds weer een enorme ruimtelijke ervaring.

Op weg naar Pasadena waren de torens van Down Town echter gehuld in een blauwe deken. Het Art Center ligt hoog in de heuvels, midden in de natuur. In een langgerekt zwart gebouw met grote tuin worden de studenten opgeleid. Ik heb voor het schrijven van deze bijdrage er nog maar even de cijfers op nageslagen. De kosten voor een schooljaar lopen op tot een dikke 45.000 $. Reken na het afronden van je studie op een kostenplaatje van zo’n 3 ton Dollars. Studeren in the US of A.

De studenten werken er hard, tot 12 uur per dag, vaak zes dagen per week. De concurrentie is groot. Zoals heel L.A. draait hier alles om de visuele impact. Eye Candy. De wanden vol met blinkende renderings.
De aanwezige studenten kregen een aantal tips. Soms opgetrokken wenkbrauen op bij al die methodes uit Eindhoven. De bonus voor vijf uur coaching was een geweldige tip van een ex student: "een paar Miles verderop ligt Angeles Crest, daar moet je een keer geweest zijn!"

De navigatie werd geprogameerd met een multi purpose trip die via Angeles Crest, the Holywood Landmark, Sunset Blvd en Rodeo Drive zou eindigen in Venice. Vijf doelen, vijf vragen en vijf antwoorden.

1. Kan Angeles Crest, een bergweg die zich met een max speed van 45 Mph door natuurgebied slingert de bestuurder van een V8 de nodige Fahrspass bieden?

2. Zijn de bewoners van die dikke villas blij met een onuitputtelijke stroom touristen die elke dag weer voorbij cruisen, op zoek naar het Hollywood Landmark?

3. Worden de dunne stukjes stof die Sunset Blvd op een willekeurige zaterdagavond bevolken op kritische plekken voorzien van dubbelzijdig plakband?

4. Zijn alle dure boetiques en flagship stores op Rodeo Drive clichématig voorzien van Italiaanse flair?

5.  Is het goed toeven in Venice CA?

De antwoorden, in WILLEKEURIGE VOLGORDE: Nee / Zeker weten! / Wie weet / Wellicht / Only one way to find out.

Benieuwd naar de goede antwoorden? Vraag om advies bij uw lokale reisbureau.

POMONA SWAP MEET

Ooit wel eens afgevraagd hoe ze al die Hip Hop videoclips toch vol zien te stoppen met customized Amerikaanse sleeen die al pompend op de beats meedansen? Met een relatief klein budget weet ik nu waar je moet wezen voor de nodige props.

Het winderige Pomona ligt 40 Miles landinwaarts. De lucht is er blauw, de wolken voorzien van een motion blur. Om de zes weken vindt er een zogenaamde „Swap Meet“ plaats. De Fairplex locatie is dan gevuld met een enorm aanbod aan klassiekers. Alles tot jaargang 1976. Uitzonderingen worden gemaakt voor Porsches en Corvettes. Dat zijn natuurlijk al klassiekers als ze in de showroom staan. Het mooie van deze gelegenheid is dat de autos er te koop zijn. Een echte inruil occassion dus. Zorg wel dat je er vroeg bent, want vanaf een uur of negen rollen de eerste autos al het terrein af, op trailers vastgesjord door de nieuwe trotse eigenaar. Swap.Tot zover het eerste deel van de event naam.

Het tweede deel is een niet minder interessant gebeuren. De Meet. Met de volle zon in je gezicht en de zestiger jaren Soul muziek die weerkaatst op al dat kleurrijke blik waan je je als statist in de bovengenoemde videoclip. Overal hangen groepjes mensen rond hun autos, draaien af en toe een rondje op het immense terrein en laten hun lowriders dansen. Zien en gezien worden. En daarbij natuurlijk heel cool kijken. Als je vraagt of je een foto kan maken blijkt echter dat iedereen hier benzine/benzina in zijn bloed heeft en trots is op zijn voiture. Deuren worden geopend, verhalen verteld. „European says it’s nice!“ „My name is Chocolata man!, this is our club, we are the Dieiitas!” De clubsirene loeit, de auto wordt in alle standen gepompt zodat “the European” zijn fotos kan schieten.

 

In Duitsland vond afgelopen jaar een politiek debat over houderschapsbelasting plaats. Waarom schaffen we die vrijstelling voor autos ouder dan 25 jaar niet af? Wendelin Wiedeking van Porsche was een van de eersten om op dit idee te reageren. Het vernielen van cultureel erfgoed moeten we zien te vermijden. De cententellers zouden eens naar Pomona moeten afreizen om een kijkje te nemen! California Car Culture with a capital C.

Met zo een aanbod aan klassiekers begin je ook te dromen van een eigen project. Een 67er Ford Mustang fastback voor 4500$? „Hij is helemaal compleet, alle onderdelen liggen in de auto“. Een project car of toch iets in gezondere conditie? Zou die Volkswagen Kuebelwagen (a.k.a. The Thing) uit 73 een goeie prijs hebben?  Of toch die Amerikaanse slee? “Hey buddy, you wanna buy this car” “From Europe?....no problem, I can ship it to you or put it on a train”. “Yeah man, send it to Amsterdam, that is the capital of Denmark”

Pomona is een aanrader. Zorg wel dat je sunblocker meeneemt, dan hoef je niet de hele week met een verbrande kop rond te lopen.