Het grid van Los Angeles is niet perfect. Zeker aan de kust ligt het Brabantse tafelkleed niet helemaal strak gestreken. De korste weg naar het werk blijkt achter een supermarkt en voorbij een golfbaan te lopen. Geen hoofdstraten, weinig kans op file. De overgang van het armere gedeelte Venice naar Santa Monica wordt gekenmerkt door de bordjes in de voortuin. Neighborhood Watch, Security Systems, Armed Response. In de vroege ochtendzon rijden mannetjes in witte bloezen over de stoep op veel te kleine fietsen. Autoriteit stralen ze op deze manier niet echt uit om eerlijk te zijn. Het is bijna lachwekkend. Een chihuahua als wachthond. Ze zijn door de bewoners ingehuurd om alles in de gaten te houden.
Afgelopen week kwam deze buurt langzaam tot leven.Het begon met een klein verkeersbord langs de weg: No parking in this street until Spetember 29th. Daarna kwamen de oranje pillonnen en het gele lint. De volgende dag staan twee blocks lang grote witte vrachtwagen aan beide zijden van de toch al smalle straten. Overal bedrijvigheid. Mensen schouwen kabels en zijn in de weer met spotlights. Boven een grote zwarte aanhanger hangt een blauwe zweem van een barbeque die op temperatuur gebracht wordt. Als het om filmsets gaat heb ik een ding geleerd: kijk naar de schaal van de catering en je weet hoe groot het budget van de productie is. Dit is menens! Ik duw de auto ergens tussen twee trucks die met het sierlijke Paramount Pictures beletterd zijn. De trailerhomes en mobiele toiletten staan in een zijstraat. In deze gigantische infrastructuur die film heet zwelt bijna automatisch een soort paparazzi gevoel op. Zou dat de regisseur zijn? Is dat een filmster achter die grote zonnebril? Een groene Ford Bronco staat nonchalant op de stoep. Waarschijnlijk een filmprop. In een openstaande oplegger staat de beroemde regisseursstoel: Ditch. Een zoekactie op het net leert me later dat het hierbij echter om de werktitel van de film gaat. Als jullie over een klein jaar met een emmer popcorn naar „Stephmonster“ zitten te kijken weet je in ieder geval wie in die zilveren auto op de achtergrond voorbijglijdt. Ik was erbij.
Op vrijdagavond haal ik mijn familie op van het vliegveld. Ze komen met een vol programma voor een dikke week. Alvorens ik de vermoeide jetlaggers de Hollywood Hills laat zien, cruisen we „heel spontaan“ een keer door het oog van de storm van deze Movie Making Machine. Een paar meter verwijderd van de camera. Een betere landing in Los Angeles is niet denkbaar. De realiteit die film heet.
GWWWEAT !!!
Geplaatst door: geert | 17-10-07 om 21:55