Het is zaterdag ochtend. Vroege vogels rommelen in de woon- en badkamer. De Europeanen zijn wakker en klaar voor hun eerste echte dag in Los Angeles. Gisteren kon ik nog snel een „Amazing Discoveries“ inflatable bed met electropomp kopen, alvorens ik broer Stijn, Marloes en neef Geert van LAX ging halen. De eerste twee blijken er beter op geslapen te hebben dan de rest van de familie die in hartje Venice de nacht in een hotel moest doorbrengen wegens plaatsgebrek op Electric Avenue. Zus Sofie is al een paar weken langer in California en heeft de kamer met Geert gedeeld. Ze kruipen hier meteen achter de laptop om een beter hotel te zoeken.
Ontbeten wordt op het terras van het French Market Café aan Abbot Kinney. Stijn heeft een programma opgesteld voor de komende negen dagen. Voor vandaag zijn een ontbijt met biologische eieren en leuke dingen in L.A. gepland. De Fransozen bedekken in luttele seconden ons kleine bistrotafeltje met lekkernijen. Het eerste programmapunt kan dus succesvol afgehaakt worden.
Wat te doen met de tweede categorie op ons lijstje? Aangezien we toch in de buurt zijn lopen we richting de Venice Canals. Opeengepakte kleurrijke architectuur in een idylische omgeving. Bouwsels met een hoog Anton Piek gehalte staan tussen modernere varianten. Alles gesitueerd aan de paar kanalen die overgebleven zijn van de toekomsvisie van ene Abbot Kinney. Venice.
Ik haal mijn reisgezelschap iets later op aan de Ocean Front Walk. Het viertal neemt plaats op de drie zitrijen die de Audi Q7 biedt. De komende dagen zullen we in de SUV vol cupholders veel tijd verbrengen tijdens onze trip door California, Nevada en Utah. Eerst maar eens opwarmen in L.A.
„The real challenge of discovery lies not in finding new places, but in having new eyes”. Vijf zien meer dan een dus bezoeken we vandaag ook plekken die ik al een paar keer bezocht heb.
Onze vaste reisbegeleider bestaat uit een klein zwart Moleskine boekje.Na een dag vol indrukken zitten we bij kaarslicht in de tuin na te genieten en schrijven we onze hoogtepunten op. Door het open raam klinkt Fleetwood Mac als in de donkere nacht een Politie helicopter grote cirkels draait boven Venice. Hij lijkt aan een touw uit wit licht rondgeslingerd te worden. Elke tien seconden bevinden we ons in een indrukwekkend salvo van klapperende wieken. Een mooi moment dat in het boekje belandt.
De twee hotels die we in Down Town bezocht hebben komen tevens in de top vijf terug. The Westin Bonaventure is een complex uit de 70ties en ademt de optimistische sfeer uit vervlogen jaren. Alles lijkt nog orgineel te zijn. De fitness club inclusief running track hangt in het atrium tussen de vier torens. Orientering geschiedt door de toen opkomende pictogrammen en color coding. Was ik hier al een keer of beeld ik het me in? We lijken door de sets van oude Sience Fiction films zoals Rollerball en THX 1138 te bewegen. De liften hangen aan de buitenkant van de gevels. In luttele seconden schieten vijfendertig verdiepingen voorbij als we ons naar het hoogtepunt van de Westin laten catapulteren. Het Down Town onder ons wordt kleiner en een panorama over Los Angeles ontvouwt zich. In de Bona Vista lounge draaien we een rondje in de roterende bar. Synthesizer Greatest hits op de achtergrond maken de atmosfeer compleet. Retro Futurism. De Westin Bonaventure beidt een schitterende setting die menig location scout in zijn/haar boekje aangekruist heeft getuige de vele filmscenes die hier zijn opgenomen. Een aanrader!
Ik wijs ergens diep in de verte naar een wit gebouw. Daar, tussen de spiegelende torens ligt ons volgende doel. Ik zie dat er nog een tafeltje op het dak van The Standard Hotel vrij is. Even later waaien we uit tussen champagne drinkend L.A. Het gaat er hier Wallpaper Magazine verantwoord aan toe. Een mix van klassieke designer meubels, bonte kleuren en humoristische details.
Het zogenaamde Magic Hour begint als een Rollergirl zonder rolschaatsen de rekening komt brengen. De ons omringende spiegelende torens liggen al in het gelige licht als we snel de parkeerplaats onder het hotel opzoeken. De tijd begint te dringen voor de volgende adembenemende blik over deze enorme stad. Het is even haasten, maar we redden het net.
Op een van de panoramapunten aan Mulholland Drive kunnen we nog snel terecht voordat de Park Rangers de hekken sluiten. De 405 vloeit als een trage lavastroom door het grid. Op de achterbank valt een enkel oog dicht als ik me in het drukke avondverkeer een weg baan richting Venice. Teveel indrukken voor de nieuwkomers of zouden ze al dromen over ons volgende doel? Viva las Vegas!
Nog eentje gevonden, ik zal dit eens gauw aan Stijn, Marloes, Geert en Sofie laten weten. Groetjes, Anja
Geplaatst door: anja | 4-11-07 om 10:14
Sfeervol relaas,Mattijs! Roept veel fijne herinneringen op. Groetjes, Cor
Geplaatst door: Cor | 4-11-07 om 11:28
Ha Mattijs,
Door de drukte de afgelopen tijd lijkt onze vakantie al weer ver weg. Ik zit er nu weer even helemaal in - fijn!. Ik heb het als heel byzonder ervaren; niet alleen wat we allemaal hebben gezien maar vooral ook het simpelweg tijd met elkaar doorbrengen. Dat moeten we vaker doen. Ik kijk er naar uit!
Geplaatst door: stijn | 9-11-07 om 1:19