De laatste dag van 2007. Kerstvakantie in California. Traditiegetrouw zou ik nu in Nuenen dartpijltjes in de muur staan te gooien. Hier onder de palmen en warme zon lijken oliebollen en poedersuiker erg ver weg. Een dag als alle anderen bijna.
Na een stuk PCH schiet ik bij Malibu de bergen in om aan de andere kant Thousand Oaks aan te sturen. Verandering van spijs doet eten. Dit keer eens iets anders dan Amoebe Music. De insiderstip kreeg ik van collega Immo uit Duitsland. „ je moet maar eens de locale record outlet bezoeken aan de 101, met een beetje geluk loop je tegen een orginele Zipper van de Rolling Stones aan“.
Bij een outlet stel je je toch iets anders voor dan het kleine gebouw dat ik de eerste keer over het hoofd zie. Het is er donker. Ik zou toch niet voor niets....
Na een klein duwtje gaat de deur open en sta ik binnen. Niemand te zien tussen de vele rijen platen. Zeventiger jaren prog-rock klinkt door de speakers. De kleine ruimte is tot de nok toe gevuld met muziek. „Please don’t donate vinyl, we’re running out of space!” staat op de deur te lezen.
Beweging. Uit het niets komt stilletjes een meisje in een vaal Iron Maiden t-shirt tevoorschijn. Ik moet spontaan aan de scene uit Snatch denken waarbij een vrouw in minuten lang in een bankstel op lijkt te gaan.
Kan ik hier een toilet vinden? „Yeah, that thing over there“. Met moeite stap ik over dozen en rommel een kleine ruimte binnen. Dozen met cassettebandjes, platen en oude pick ups sieren deze wel erg orginele restroom.
Na deze ervaring ben ik benieuwd of men hier iets kan vinden. Het genie beheerst de chaos blijkt maar weer eens. Alle platen staan keurig op alfabet. Aministratie vindt plaats door middel van pen en papier. Het kan dus toch.
Het aanbod staat wel erg dicht op elkaar gepakt. Met een haaks hoofd de eerste scan. Dat ik Tijs van Leer in California nog tegen het lijf mag lopen. Een klant komt binnen: Vorige week heb hier de Zipper van de Rolling Stones gekocht, maar er zat geen plaat in, in ieder geval heb ik de hoes. Immo had dus gelijk.
Als ik kort na drieen met een vol karton weer het warme zonlicht in stap rinkelt de telefoon. In Nederland is het al 2008, bijna vergeten.
Mattijs hoi,
Waar is de foto van die restroom? Terug in Ingolstadt kan je misschien je toilet behangen met platenhoezen, dan stuur ik VT wonen wel op je dak. Deze maand een artikel over Kiki van Eijck in dat blad.
Doei, Anja
Geplaatst door: anja | 23-1-08 om 14:40