POMONA

“Komende zondag is het weer zover Mattijs, zin?” Ik twijfel. Weer naar Pomona om een aantal uur later met honderden fotos huiswaarts te keren? De hoeveelheid aan indrukken staat garant voor vele uren Photoshop. Is het dat waard? Na een paar seconden het antwoord. Okay let’s go,....but. Laten we deze keer aan de andere kant van het terrein beginnen. Dan zien we ook een keer de Vettes & Co.

Uiteindelijk zijn het natuurlijk weer de laatste der Mohicanen die zondag vroeg in de startblokken staan. Hoe mooi ze de fotocollages ook mogen vinden, de meeste collegae laten als puntje bij paaltje komt...... Enfin, de batterijen vol, de cameras nog leeg, schitterend weer, bergen met sneeuw op de achtergrond. Een mooi begin van het prille jaar.

Als puntje bij paaltje komt kunnen we het niet weerstaan vooraan te beginnen op het immense terrein. „Ja, we gaan zo naar achteren, maar ik wil eerst die Volkswagen bekijken.“ Van het een komt het ander. Zig zag vervolgen we onze weg door de dikke rijen. Het aanbod is groot vandaag. Meer autos staan te koop dan afgelopen december. Veel gearheads zetten hun „baby“ in de aanbieding. Ik vraag de bezitter of het afscheid van zijn Mustang hem zwaar valt en wat zijn volgende project is. „Schulden afbetalen“ is het droge antwoord. Hij is niet de enige. Vele aanbieders snellen te hulp als de camera op blik gericht wordt. „Zijn jullie dealers?“ Het feit dat we uit Europa komen en voor inspiratie op pad zijn is geen steekhoudend argument. „I will organize the shipping, just make me an offer“.

Cirkels sluiten zich en nieuwe uitdagingen dienen zich aan. Bij een van de vele tenten met t-shirts en modellen. Blijven we wat langer hangen. Dat wel heel mooie schaalmodel van een So-Cal salt laker verdwijnt in mijn rugzak, tezamen met een documentaire DVD over hot-rods. Een mooi aandenken aan de spirit van Moon Eyes X-mas party. De vriendelijke verkoper drukt ons nog een flyer in de hand van de High Performance Swap Meet in Long Beach. De agenda moet er dus weer eens bijgepakt worden de komende weken.

Lunch. Op weg naar het achterste gedeelte van het terrein pakken we haast ritueel een burger. Even bijkomen en het beoordelen van de vangst tot nu toe. Gezonde competitie. „Oooo die heb je goed op de plaat gezet, ik denk dat ik zo nog even een eindje terug loop“. Het is altijd weer verrassend om de cameras naast elkaar te leggen. Hetzelfde gezien, maar net iets anders vastgelegd. Een dag later zoals altijd de eerste vraag: „heb je je fotos al gecropped?“ Meestal duurt het gehele proces een aantal avonden, maar het resultaat mag er dan ook wezen. Enjoy!

Comments

[Geplaatst door: Michiel]

potverdorie jongen, wat heb je toch een zeldzaam gevoel voor compilatie. WieOwie duwt verder?

[Geplaatst door: Rik]

Ik ruik de collages!
Olie, benzine en onverbrande gassen...lekker!
Zag de Pantera in de collage verwerkt zitten, ben echter ook nog steeds benieuwd naar die (verziekte?) Interceptor (plaatje?)

Ik zag in de reflecties dat je, met het oog op de heimfahrt, ook je Vokuhila bijna weer op orde hebt. Was toch kort?

[Geplaatst door: geert]

hoe zeer ik je al dit moois ook gun, deze zoveelste schrijnend onbereikbare overdose doet inmiddels echt pijn KLOOTZAK !

[Geplaatst door: Bas]

Impressive als altijd! Mooie kleuren-compilaties zo! Ik bewonder je oog voor detail en compositie! Daar kan ik nog wat van leren... Ennuh: het doet me natuurlijk uitermate goed, dat er zoveel duits luchtgekoeld spul tussen staat! Incl. een zusje van mijn eigen exemplaar! Mooi man.

Maar ben het ook met Geert eens: het begint wel een beetje te knagen dat alleen jij dat mooie spul in real mag zien en wij slechts "toeschouwer" zijn...