Het moet zo'n tien jaar geleden zijn. Op de mat van ons studentenhuis in de Nicasiusstraat ligt een ansichtkaart. Vanuit het verre Amerika stuurt Michiel een groet naar Eindhoven. Een vale foto van de LAX Encounter. Een gebouw uit de space age. Een andere wereld, ver weg van het leven aan de academy.
Hoe vaak heb ik niet op het balkon gestaan van het DCC, turend over de skyline van Santa Monica en Venice. Aan de horizon de landende vliegtuigen op LAX. s' Nachts de parelketting van lichten tegen een oranje hemel. De bogen van de Encounter als referentiepunt.
Meer dan vijfien keer kwam of verliet ik Los Angeles via deze luchthaven. Nooit kwam het ervan. Vliegen gaat gepaard met stress. Inchecken, sleuren met koffers, paspoortcontroles. De snerpende stemmen uit de luidsprekers. "Welcome to Lax, don't leave your luggage unattended at any time". Het brommen van de bussen in de hitte, de jetlag die toeslaat.
Vandaag is het anders. Floris vliegt terug naar Nederland. Inchecken, koffers sleuren, paspportcontrole. Tussen de vele passagiers die langzaam de trap opstromen herken ik twee bekende tv persoonlijkheden. Even later bel ik Flow op. Waarschijnlijk staan ze ergens achter hem en trekken zoals elke sterveling hun schoenen uit voordat ze door de metaaldetector gaan.
Ik loop niet veel later naar het parking deck en kijk naar het silhouette van het LAX Encounter. Sinds een lange tijd wort het gerenoveerd. De bogen zijn vervangen door een wirwar aan stijgers. Vandaag heb ik tijd en besluit de rit terug naar Venice in alle rust aan te gaan.
Dit gebouw zou het goed gedaan hebben in een James Bond film. LAX Encounter, psychedelica meets atomic architecture. De muziek in de lift naar het restaurant past. Paarse en blauwe tinten en veel chroom. Een cola aan de bar en een paar fotos volgen. De bediening wrijft glazen schoon. Nee, het loopt niet zo goed sinds de verbouwing. Klanten mijden de stijgers.
Vandaag was ik er toch nog. Eigenlijk een must voor iedereen die op Los Angeles vliegt.
Reacties