Groen, rood zwart. Ik scroll door het document op mijn beeldscherm. De to-do lijst is lang, groeit elk uur. De laatste week in California is gevuld met administratieve rompslomp. Ik save mijn projecten op een mobiele hard disc, ruim mijn schetsen op. Na een dag kan ik een aantal items groen afstrepen. Op Electric Avenue staan de dozen al klaar in de woon- en slaapkamer. De inventaris voor de douane nog even voorzien van een laatste update. Op dinsdagavond ren ik nog even naar de lokale skateshop in Venice. Zo'n longboard hoort er eigenlijk nog wel bij.
Woendag. Rond een uur of tien staat een grommende Freightliner voor de deur. Twee mannen in overal komen binnen en maken met een korte blik in de woning een rekensommetje. Anderhalf jaar West Coast verdwijnt met zorg en pakpapier in bruine kartons. Veel t shirts, boeken, magazines en platen. De houten krat in de veel te grote truck staat er maar verlaten bij. De deur slaat dicht. See you in Ingolstadt.
Eindelijk ruimte. Ik poets het huis van binnen en buiten. Aan het einde van de middag stap ik in de auto. Morgen heb ik een afspraak met de dealer. Een servicebeurt na een dik jaar kilometers vreten. Voordat het zover is laat ik de A6 eerst grondig reinigen. Een "hand wash". Detailing heet het hier. Op Pico Blvd rijd ik het terrein op. Latinos zijn druk in de weer met lappen en flessen, gevuld met wondermiddeltjes. "Ja ik ga voor het premium pakket". De Audi verdwijnt in de wasstraat en ik ga op een van de stoelen in de late avondzon zitten. Een kwartier later zwermt een groep geroutineerd om en door mijn auto. Polishing, leather refreshment, glans, carwash the American way. Zo goed als nieuw staat ze in het gouden licht, afgezien van enkele diepe krassen (met dank aan de vele bumps and streetdips die L.A. kent). Het interieur is voorzien van een vettige glans. Niet mooi, maar het ziet er nieuw uit, en dat telt. Morgen naar de dealer, donderdag de man voor de taxatie. Een lange dag met steeds meer groene text op het beeldscherm.
Reacties