Category Archives: California

THANKS!

060813-Streetlife-01

De cirkel is rond, het boek kan gesloten worden. Mijn laatste post op Carfreax California. Een blog dat me veel energie en tijd kostte. Het was het waard! Steeds met snelle passen de realiteit achterna met camera en innerlijk notitieblok. Nooit te pakken te krijgen, altijd nieuwe indrukken biedende. 


De hongerige volgers in Nederland van voedsel uit de California Kitchen voorzien. Een motivatie om door te gaan met verhalen, beelden. De harde kern van lezers en reageerders. Het was fantastisch om de tijd op deze manier te delen. Bedankt! Bedankt ook voor het geduld als het weer eens een tijd rustiger was op het blog terwijl uw reporter druk in de weer was. Tussendoor moest, men zou het bijna vergeten, ook nog gewerkt worden.


Is het verhaal helemaal compleet? Nee. Traffic jam in de blogosphere. Veel verhalen hebben het hier niet gehaald uit tijdsnood. Baseball in San Diego, de dorre vlaktes van Hansa Burego, de bungalows van Palm Springs, het schitterende Yoshua Tree Park, flash floods in de Mojave, neon overkill in Vegas, de romige rotspartijen van Zion, het licht in Antelope Canyon Slot , het grillige Bryce, het indrukwekkende Death Valley, de stilte van Mono Lake, groots en groen Yosemite, kleurrijk San Francisco, de afgronden rond Big Sur, boeren in Salinas, verwaaide bomen bij Monterey en een 24 hours trip around Los Angeles.


Achtien maanden in de States. Een stukje thuis aan de andere kant van de wereld. Het was een schitterende belevenis  met al zijn facetten. Mooi om nog eens terug te bladeren. Het blijft genieten.

Eindelijk kan nu, na het online gebeuren, het boek vorm aan nemen. 

060813-Streetlife-02

CURB YOUR ENTHUSIASM!

080401-Street Life-09

Een snel ontbijt. Voordat ik de deur uit ga grijp ik de camera. Charged. Een normale dag in Venice. Vaak is het om de hoek al raak. De modellers wachten in de studio, het sluimerige ochtendverkeer is langzaam. Meestal overheerst de haast, vaak is ook de verleiding te groot. Stoppen voor een shot of niet? De vele alternatieve routes die ik als local neem zijn bezaaid met indrukken. Autos die opgaan in hun omgeving. Aus dem Bilderbuch so zu sagen. Curb your enthusiasm! Het vastleggen van California Car Culture als sport. Kruimels binnen een groter geheel. Nu of nooit.

080401-Street Life-10

Tegen de hoge stoepranden staan ze nonchalant geparkeerd, de juwelen van de straat. Het spectrum weerspiegelt de maatschappij. Van mint condition tot wegroestend onderkomen. Monumenten van de Amerikaanse geschiedenis. Autos als ultiem middel om te communiceren hoe je denkt en wie je bent in een stad die draait om mobiliteit.

080401-Street Life-11

Bumperstickers en numberplates. "An eye for an eye makes the whole world blind". "One nation under whose god?"  "LA Yoga", "Servuus","Ipod Lvr". Subtiele details op rollend America. Veertig Dollar en een stapel papier bij de DMV en je kan je "plates" zelf vormgeven. Met de gadachte heb ik gespeeld, helaas kwam het er niet zover vanwege de bijkomende bureacratie voor leasewagens. CFX CA was nog vrij, het zou mooi geweest zijn. Een half jaar rondrijden met de specs van de Audi dealer had ook ewel iets. 4.2 Quattro. De prijs daarvoor was een aantal bonnen van de locale parkeerwachter. Alhoewel het straatbeld anders doet vermoeden zijn officiele kentekenplaten in California wel verplicht.

080401-Street Life-12

Lunch buiten de deur. Meestal dichtbij op Ocean Park, vaak ook ergens achteraf. De rollende Mexicaanse Cantinas als locale attractie. Naast een goeie sandwich, burger of taco is het resultaat meestal een treffend shot als dessert. Steeds weer de interne competitie met Steve. "Mattijs, do you have your camera with you?" 

080401-Street Life-13

's Avonds in Venice het resultaat van de dag downloaden. Eerst dat bericht van afgelopen  weekend maar eens schrijven. De fotos schuiven voorbij op het scherm terwijl ik nadenk over een verhaallijn. Eerst maar eens een pauze in de tuin. Het geluid van sirenes zwerft door de avond als flarden text door mijn hoofd waaien. Een leeg wit scherm, text editor, het toetsenbord ratelt, even afstand en dan verder tot laat in de nacht. Een normaal mens gaat met een leger hoofd het bed in. Nederland is weer up to date.

080401-Street Life-14

Predateren. In het voorjaar van 2006 begonnen Michiel en ik op een warme zondag avond in Eindhoven aan het medium Carfreax. "Kijk, dit is handig, predateren!". In California komt het me vaak te pas. De werkelijkheid gaat me hier te snel. Information overload. Ik heb net het ene in woord en beeld kunnen vatten of het volgende dient zich alweeer aan. Een tsunami aan indrukken. De kruimels Street Life vallen zodoende vaak buiten de boot. Vadaar deze post, gepredateerd, maar nog steeds met hart en ziel.

080401-Street Life-15

STREET LIFE

080401-Street Life-01


Ergens in November 2006 gaf mijn camera de geest. Out of focus. Met een fijne kruiskop op zoek naar de oorzaak, tevergeefs. Na een paar dagen hield ik het niet meer uit. Teveel photo oppurtunities vlogen voorbij. Een impuls aankoop uit noodzaak. Met 10 miljoen pixels snel weer op pad.


080401-Street Life-02 

Met de neus op California. "Neem je nu gewoon een foto en snijd je daarna je detail eruit, of mik je nu echt die shots zo als je ze wil hebben?" Het laatste is natuurlijk het geval. Street life 24/7. Altijd ogen openhouden en snel beslissen. Drie keer rechts het blok om als het moet. Het zoeken van een parkeerplaats als grootste uitdaging.


080401-Street Life-03


Cali Colors. Het licht fenominaal, romige reflecties en intense kleuren. Bijna altijd. Geen wonder dat hier de hoofdstad van de film gevestigd is. "Speel je wel eens vals en verander je de kleur van een foto?" Negatief, het palet is breed en kent vele schakeringen. Alles gratis. Wel heb ik uren zitten selecteren achter het scherm.


080401-Street Life-04


Vijftien vierkanten, een constante. Tweede rij, uiterst rechts. Zwarte titel op witte achtergrond. Een zondag in Pomona was een makkie, maar ook erg veel werk. Vijf uur op pad, vijf avondend achter de laptop. Gepuzzel binnen een vierkant canvas, op zoek naar contrast, richting en harmonie. Welke foto mag links naast de titel in de spotlight glanzen? Schuiven, switchen, kijken,kiezen, control z.


080401-Street Life-05


Kill your darlings. Menig foto blijft in een folder op de hard disc. Kiezen. Van de tweehonderd haalt wellicht de helft het.

Elk beeld een anekdote binnen het grote verhaal, dat is het doel. Het save as als overwinning op mezelf. Knoop doorgehakt. Ogen open en de straat op.


080401-Street Life-06


"Ready for lunch?" Ja zo meteen, nog een tape leggen. De studio uit, de straat op. Wacht even, ik pak mijn camera nog even uit de auto. Wachten bij het stoplicht, een led sled schuift voorbij. Klik. De middagpauze als inspiratie, vaak vol onverwachte wendingen.


080401-Street Life-07


Street life. Leven in beweging. Morgen is alles anders. Ga er niet vanuit dat die mint groene auto voor dito muur er morgen ook nog staat. Los Angeles now, een momentopname. Input overload, soms is het teveel. De shots op de SD. 's Nachts rust de camera. Na acht uur blinkt het lampje. Charged.


080401-Street Life-08

COMING HOME

080331-Coming Home

Op zondag middag heb ik nog wat zitten printen in de studio. Maandag ochtend staan bij de secretaresses bossen bloemen op het bureau. Leaving in style. Laatste shake hands en hugs. Ik weet dat ik nog eens terug zal komen, toch is het even slikken.


Steve brengt me met de kids naar LAX en niet veel later stap ik een 747 binnen. Indian Air. Met een brede grijns word ik ontvangen. Het interieur heeft dringend een renovatie nodig, de airconditioning is voorzien van wierook en het eten is spicy. De goede stemming van het personeel maakt echter veel goed. In de orientaalse businessclass is het leeg. Voor in de neus van een jumbo raas ik terug naar Europa. "Solly Sil, the enteltainment does not wolk, an mistake flom oul engineer  hahaha". Het beeldscherm blijft blauw. Elf uur de tijd om mijn eigen film nog eens af te spoelen. Al snel wint de vermoeidheid het.


Terug in Muenchen wordt ik overdonderd door de verschillende grijstonen. Het is al laat in de middag, donker. Hopelijk breekt de lente snel door. Niet veel later draai ik de sleutel om en stap mijn appartement binnen, donker en koud. Onwennig zoek ik naar de lichtschakelaar. Klik. De jetlag is al behoorlijk hard aangekomen, maar een hallucinatie heb ik nog niet mogen beleven. Ballonnen en confetti, slingers en een volle koelkast. Het handschrift van Ivo en Uli is duidelijk aanwezig. Echte vrienden.Welkom thuis!

LAST VIEWS

080330-Streetlife


Zaterdag druk in de weer met allerhande poetsmiddelen. De laatste dag in mijn beach cottage aan Electric Avenue. Genietend onder de palmen na gedane arbeid. De gele beplanking straalt als nooit tevoor. Morgenvroeg kan ik met een gerust geweten de woning overlaten aan de verhuurder. 


Nog even door de stad cruisen, laatste fotos schieten, inkopen doen. Data management. De externe harde schijf ratelt onophoudelijk. Duizenden indrukken verdwijnen in mijn virtuele koffer. Voor de zekerheid maak ik op het werk nog een extra back up. Wandeling door Venice. Alles gaat door op zijn typische lome gangetje.


Zondag blijf ik bij Steve pitten. Twee grote koffers staan op de gang, strak ingepakt voor Duitsland. Dit is dan echt de laatste avond. De afgelopen weken gingen in sneltreinvaart, morgen is het avontuur dan definitief voorbij. Steve zal over een paar maanden dezelfde weg terug naar Europa maken. In de luwe avond van Santa Monica smeden we alvast  plannen om de pijn te verzachten. Ergens in Europa moet er toch ook een Pomona en of Pebble Beach te vinden zijn! Het afscheid zal zwaar vallen, de vibrations van California blijven, zo hoop ik, nog erg lang doortrillen. Back to Germany, ook daar heb ergens toch wel zin in.


080329-Venice

GOODBYE BURBANK

080328-Bobs Big Boy Burbank


Pizza en soda. Rond de middag sta ik met een stapel warme kartonnen dozen in de lift van het DCC. Borden, check, servetten, check. De laatste officiele werkdag in Santa Monica. Mirko en ik zullen maandag terugkeren naar Duitsland. Voordat het zover is genieten we van een laatste lunch met het gehele team. Abbots pizza op Pico, best in town, had de bestelling al klaar staan. Rond een uur of twee de laatste presentatie op de werkvloer. Vier strak gelijmde posters op foam. De eerste met een samenvatting van alle officiele projecten waaraan ik hier mocht werken, de Q5 showcar toch wel als hoogtepunt. Het tweede vierkant is gevuld met de vele side-kicks waarvoor ik tussendoor nog tijd wist te vinden. Exterieur en interieur, anderhalf jaar lang was ik allround designer in een team met open oor voor ideeen. Twee keer mee mogen doen aan de L.A. challenge met als resultaat een schets op de cover van Car Styling. Het kan verkeren.

Board nummer drie en vier zijn gevuld met het u inmiddels bekende layout van Carfreax California. Impressies van California Car Culture. Moon Eyes hotrodding vs. Huntington Beach Concours d'Elegance. Twee uitersten van het brede spectrum.

Zal ik er vanavond nog een toe kunnen voegen? De hele week heb ik nodig gehad om Yuval ervan te kunnen overtuigen voor de laatste keer mee te gaan naar Burbank. Zal hij de lange reis naar Burbank daadwerkelijk ondernomen hebben, berg op in het drukke weekend verkeer? Als ik tegen half negen de drive-in oploop staat hij trots naast de Samba, omringd door verwonderde blikken. Tussen de velen vee-eights valt dit kleine wonder uit Japan extra op. Volgens velen het highlight van de avond. Tijd voor een tailgate dinner.

Veel fotos zal ik vandaag niet maken. Mijn tripod is inmiddels al op weg naar Europa, vandaar. Met ingehouden adem waag ik een eerste poging. Een onscherpe Super Bee als resultaat. Beteuterd kijk ik naar het beeld op mijn display alvorens ik diep adem haal voor een tweede poging. Naast me hoor een mannenstem. "Do you come here for the cars, the pictures or the food?" Voor de complete sfeer antwoord ik kort. De man vraagt verder en zo komt langzaam een gesprek op gang over autocultuur aan de Westcoast. Ik kadreer het volgende shot als ik bemerk dat de gestalte naast me aandachtig bezig is me te filmen. Hij zit vol vragen en pas nu valt me op dat achter hem een jonge dame met een grote microfoon ons gesprek op tape zet. Wacht eens even, een tweede assistent met een grote camcorder filmt vlijtig mee! Twee meter daarachter staat iemand met een clipboard. Waar ben ik nu weer in beland!

Bij dit inmiddels uitgebreide interview blijkt het te gaan om een documentaire over car culture California. "Do you know the movie American Graffiti?" Natuurlijk, de tweede film van George Lucas. "Indeed, we are working on the 35th anniversary DVD edition". Is dit een grap of bevind ik me daadwerkelijk in een decor van hollywood? Ik neem de proef op de som en noem het kenteken van de hotrod uit de film. THX 1138, een kleine hint naar de eerste film van de grootmeester. De grijzaard is onder de indruk en verteld dat hij bij beide films betrokken was als cameraman. De witte Lola uit THX was toendertijd in het bezit van niemand anders dan de man waar ik nu mee sta praten, geweldig!

Na een laaste vraag ontwaak ik langzaam uit mijn roes, verbazend om me heen kijkend. Het clipboard wordt onder mijn neus geschoven met het verzoek een krabbel te zetten voor eventuele publicatie. Wat een avond! Het blijft hopen op die special edition DVD, wellicht met een glimp van the American Kid uit Nederland. Fingers crossed!

MELROSE

080327-Melrose-02

Ik ben er twee keer voorbij gereden. Please make a U-turn if possible, you have reached your destination. De rode letters op de gevel doen anders vermoeden, maar hier worden Audis fitgehouden. Tussen de Porsches parkeer ik. Audi Porsche dealership in West Hollywood. Het is lang wachten, maar dan verschijnt iemand die me verder helpen kan. Ja, ik weet het, een servicebeurt is nog niet echt aan de orde, maar doe het toch maar. De man kijkt vol herkenning naar mijn Zephyr skateshop t-shirt. Een gesprek over Dogtown en skating in Santa Monica volgt. De mechanic skate af en toe zelf nog met Tony Alva. De cirkel sluit zich. 


"Kom na de middag terug, dan zorg ik ervoor dat ie topfit is, onze chauffeur kan je overal naartoe brengen". Ik stap in de witte bus. Santa Monica, terug naar de studio? Wacht even, waarom niet naar West Hollywood? Niet veel later sta ik voor de laatste keer op Melrose Ave. Drie dikke uren zonder to-do lijsten. Veel winkels zijn nog gesloten. Fairfax en Melrose, lekker ronddralen.


In een van de winkels die ik al langer op de radar had stap ik binnen. Een muffe geur van oud karton. Een diep pand met hoge houten rekken, gevuld met vinyl. Ik wilde eigenlijk even kijken, maar zal twee uur later pas het pand verlaten. Dit is een van die winkels die op Melrose de tand des tijds heeft doorstaan. De twee oudere heren zijn daar getuige van. Al snel kom ik gesprek met Chase Sanders, de eigenaar. Gezet postuur, snel mondwerk. Een lange monoloog over de muziekindustrie volgt. Viny die hard vol passie. De tijd lijkt stil te staan.


Waar was ik eigenlijk naar op zoek? Overvolle bakken, rijen lang. Hebben jullie een systeem? "Listen, we have over 250.000 records here, and another 500.000 over our depot, we don't have a fancy database computer or whatever, it's all in here you know". De man wijst met zijn vinger naar zijn hoofd. Wat jij zoekt hebben wij. Eens kijken of dat waar is."Henry, this guy is looking for the soundtrack of Grand Prix, you know, racing cars, help him out will you".Met een zwarre astmatische adem vraagt de tweede man me mee te komen. Via smalle gangen komen we in een tweede ruimte. Platen tot het plafond. Geschuifel. Alles gaat hier langzaam, maar doeltreffend, zo blijkt. Zonder te twijfelen trekt Henry het juweel uit een overvol rek.


Met de taxi terug naar de dealer. De to-do lijst slinkt en verrassingen blijven komen.


080327-Melrose-01-The Record Collectors

TO DO

080326-To Do-01

Groen, rood zwart. Ik scroll door het document op mijn beeldscherm. De to-do lijst is lang, groeit elk uur. De laatste week in California is gevuld met administratieve rompslomp. Ik save mijn projecten op een mobiele hard disc, ruim mijn schetsen op. Na een dag kan ik een aantal items groen afstrepen. Op Electric Avenue staan de dozen al klaar in de woon- en slaapkamer. De inventaris voor de douane nog even voorzien van een laatste update. Op dinsdagavond ren ik nog even naar de lokale skateshop in Venice. Zo'n longboard hoort er eigenlijk nog wel bij.


Woendag. Rond een uur of tien staat een grommende Freightliner voor de deur. Twee mannen in overal komen binnen en maken met een korte blik in de woning een rekensommetje. Anderhalf jaar West Coast verdwijnt met zorg en pakpapier in bruine kartons. Veel t shirts, boeken, magazines en platen. De houten krat in de veel te grote truck staat er maar verlaten bij. De deur slaat dicht. See you in Ingolstadt.


Eindelijk ruimte. Ik poets het huis van binnen en buiten. Aan het einde van de middag stap ik in de auto. Morgen heb ik een afspraak met de dealer. Een servicebeurt na een dik jaar kilometers vreten. Voordat het zover is laat ik de A6 eerst grondig reinigen. Een "hand wash". Detailing heet het hier. Op Pico Blvd rijd ik het terrein op. Latinos zijn druk in de weer met lappen en flessen, gevuld met wondermiddeltjes. "Ja ik ga voor het premium pakket". De Audi verdwijnt in de wasstraat en ik ga op een van de stoelen in de late avondzon zitten. Een kwartier later zwermt een groep geroutineerd om en door mijn auto. Polishing, leather refreshment, glans, carwash the American way. Zo goed als nieuw staat ze in het gouden licht, afgezien van enkele diepe krassen (met dank aan de vele bumps and streetdips die L.A. kent). Het interieur is voorzien van een vettige glans. Niet mooi, maar het ziet er nieuw uit, en dat telt. Morgen naar de dealer, donderdag de man voor de taxatie. Een lange dag met steeds meer groene text op het beeldscherm.

080326-To Do-02