Category Archives: CALIFORNIAN CAR CULTURE

CURB YOUR ENTHUSIASM!

080401-Street Life-09

Een snel ontbijt. Voordat ik de deur uit ga grijp ik de camera. Charged. Een normale dag in Venice. Vaak is het om de hoek al raak. De modellers wachten in de studio, het sluimerige ochtendverkeer is langzaam. Meestal overheerst de haast, vaak is ook de verleiding te groot. Stoppen voor een shot of niet? De vele alternatieve routes die ik als local neem zijn bezaaid met indrukken. Autos die opgaan in hun omgeving. Aus dem Bilderbuch so zu sagen. Curb your enthusiasm! Het vastleggen van California Car Culture als sport. Kruimels binnen een groter geheel. Nu of nooit.

080401-Street Life-10

Tegen de hoge stoepranden staan ze nonchalant geparkeerd, de juwelen van de straat. Het spectrum weerspiegelt de maatschappij. Van mint condition tot wegroestend onderkomen. Monumenten van de Amerikaanse geschiedenis. Autos als ultiem middel om te communiceren hoe je denkt en wie je bent in een stad die draait om mobiliteit.

080401-Street Life-11

Bumperstickers en numberplates. "An eye for an eye makes the whole world blind". "One nation under whose god?"  "LA Yoga", "Servuus","Ipod Lvr". Subtiele details op rollend America. Veertig Dollar en een stapel papier bij de DMV en je kan je "plates" zelf vormgeven. Met de gadachte heb ik gespeeld, helaas kwam het er niet zover vanwege de bijkomende bureacratie voor leasewagens. CFX CA was nog vrij, het zou mooi geweest zijn. Een half jaar rondrijden met de specs van de Audi dealer had ook ewel iets. 4.2 Quattro. De prijs daarvoor was een aantal bonnen van de locale parkeerwachter. Alhoewel het straatbeld anders doet vermoeden zijn officiele kentekenplaten in California wel verplicht.

080401-Street Life-12

Lunch buiten de deur. Meestal dichtbij op Ocean Park, vaak ook ergens achteraf. De rollende Mexicaanse Cantinas als locale attractie. Naast een goeie sandwich, burger of taco is het resultaat meestal een treffend shot als dessert. Steeds weer de interne competitie met Steve. "Mattijs, do you have your camera with you?" 

080401-Street Life-13

's Avonds in Venice het resultaat van de dag downloaden. Eerst dat bericht van afgelopen  weekend maar eens schrijven. De fotos schuiven voorbij op het scherm terwijl ik nadenk over een verhaallijn. Eerst maar eens een pauze in de tuin. Het geluid van sirenes zwerft door de avond als flarden text door mijn hoofd waaien. Een leeg wit scherm, text editor, het toetsenbord ratelt, even afstand en dan verder tot laat in de nacht. Een normaal mens gaat met een leger hoofd het bed in. Nederland is weer up to date.

080401-Street Life-14

Predateren. In het voorjaar van 2006 begonnen Michiel en ik op een warme zondag avond in Eindhoven aan het medium Carfreax. "Kijk, dit is handig, predateren!". In California komt het me vaak te pas. De werkelijkheid gaat me hier te snel. Information overload. Ik heb net het ene in woord en beeld kunnen vatten of het volgende dient zich alweeer aan. Een tsunami aan indrukken. De kruimels Street Life vallen zodoende vaak buiten de boot. Vadaar deze post, gepredateerd, maar nog steeds met hart en ziel.

080401-Street Life-15

STREET LIFE

080401-Street Life-01


Ergens in November 2006 gaf mijn camera de geest. Out of focus. Met een fijne kruiskop op zoek naar de oorzaak, tevergeefs. Na een paar dagen hield ik het niet meer uit. Teveel photo oppurtunities vlogen voorbij. Een impuls aankoop uit noodzaak. Met 10 miljoen pixels snel weer op pad.


080401-Street Life-02 

Met de neus op California. "Neem je nu gewoon een foto en snijd je daarna je detail eruit, of mik je nu echt die shots zo als je ze wil hebben?" Het laatste is natuurlijk het geval. Street life 24/7. Altijd ogen openhouden en snel beslissen. Drie keer rechts het blok om als het moet. Het zoeken van een parkeerplaats als grootste uitdaging.


080401-Street Life-03


Cali Colors. Het licht fenominaal, romige reflecties en intense kleuren. Bijna altijd. Geen wonder dat hier de hoofdstad van de film gevestigd is. "Speel je wel eens vals en verander je de kleur van een foto?" Negatief, het palet is breed en kent vele schakeringen. Alles gratis. Wel heb ik uren zitten selecteren achter het scherm.


080401-Street Life-04


Vijftien vierkanten, een constante. Tweede rij, uiterst rechts. Zwarte titel op witte achtergrond. Een zondag in Pomona was een makkie, maar ook erg veel werk. Vijf uur op pad, vijf avondend achter de laptop. Gepuzzel binnen een vierkant canvas, op zoek naar contrast, richting en harmonie. Welke foto mag links naast de titel in de spotlight glanzen? Schuiven, switchen, kijken,kiezen, control z.


080401-Street Life-05


Kill your darlings. Menig foto blijft in een folder op de hard disc. Kiezen. Van de tweehonderd haalt wellicht de helft het.

Elk beeld een anekdote binnen het grote verhaal, dat is het doel. Het save as als overwinning op mezelf. Knoop doorgehakt. Ogen open en de straat op.


080401-Street Life-06


"Ready for lunch?" Ja zo meteen, nog een tape leggen. De studio uit, de straat op. Wacht even, ik pak mijn camera nog even uit de auto. Wachten bij het stoplicht, een led sled schuift voorbij. Klik. De middagpauze als inspiratie, vaak vol onverwachte wendingen.


080401-Street Life-07


Street life. Leven in beweging. Morgen is alles anders. Ga er niet vanuit dat die mint groene auto voor dito muur er morgen ook nog staat. Los Angeles now, een momentopname. Input overload, soms is het teveel. De shots op de SD. 's Nachts rust de camera. Na acht uur blinkt het lampje. Charged.


080401-Street Life-08

GOODBYE BURBANK

080328-Bobs Big Boy Burbank


Pizza en soda. Rond de middag sta ik met een stapel warme kartonnen dozen in de lift van het DCC. Borden, check, servetten, check. De laatste officiele werkdag in Santa Monica. Mirko en ik zullen maandag terugkeren naar Duitsland. Voordat het zover is genieten we van een laatste lunch met het gehele team. Abbots pizza op Pico, best in town, had de bestelling al klaar staan. Rond een uur of twee de laatste presentatie op de werkvloer. Vier strak gelijmde posters op foam. De eerste met een samenvatting van alle officiele projecten waaraan ik hier mocht werken, de Q5 showcar toch wel als hoogtepunt. Het tweede vierkant is gevuld met de vele side-kicks waarvoor ik tussendoor nog tijd wist te vinden. Exterieur en interieur, anderhalf jaar lang was ik allround designer in een team met open oor voor ideeen. Twee keer mee mogen doen aan de L.A. challenge met als resultaat een schets op de cover van Car Styling. Het kan verkeren.

Board nummer drie en vier zijn gevuld met het u inmiddels bekende layout van Carfreax California. Impressies van California Car Culture. Moon Eyes hotrodding vs. Huntington Beach Concours d'Elegance. Twee uitersten van het brede spectrum.

Zal ik er vanavond nog een toe kunnen voegen? De hele week heb ik nodig gehad om Yuval ervan te kunnen overtuigen voor de laatste keer mee te gaan naar Burbank. Zal hij de lange reis naar Burbank daadwerkelijk ondernomen hebben, berg op in het drukke weekend verkeer? Als ik tegen half negen de drive-in oploop staat hij trots naast de Samba, omringd door verwonderde blikken. Tussen de velen vee-eights valt dit kleine wonder uit Japan extra op. Volgens velen het highlight van de avond. Tijd voor een tailgate dinner.

Veel fotos zal ik vandaag niet maken. Mijn tripod is inmiddels al op weg naar Europa, vandaar. Met ingehouden adem waag ik een eerste poging. Een onscherpe Super Bee als resultaat. Beteuterd kijk ik naar het beeld op mijn display alvorens ik diep adem haal voor een tweede poging. Naast me hoor een mannenstem. "Do you come here for the cars, the pictures or the food?" Voor de complete sfeer antwoord ik kort. De man vraagt verder en zo komt langzaam een gesprek op gang over autocultuur aan de Westcoast. Ik kadreer het volgende shot als ik bemerk dat de gestalte naast me aandachtig bezig is me te filmen. Hij zit vol vragen en pas nu valt me op dat achter hem een jonge dame met een grote microfoon ons gesprek op tape zet. Wacht eens even, een tweede assistent met een grote camcorder filmt vlijtig mee! Twee meter daarachter staat iemand met een clipboard. Waar ben ik nu weer in beland!

Bij dit inmiddels uitgebreide interview blijkt het te gaan om een documentaire over car culture California. "Do you know the movie American Graffiti?" Natuurlijk, de tweede film van George Lucas. "Indeed, we are working on the 35th anniversary DVD edition". Is dit een grap of bevind ik me daadwerkelijk in een decor van hollywood? Ik neem de proef op de som en noem het kenteken van de hotrod uit de film. THX 1138, een kleine hint naar de eerste film van de grootmeester. De grijzaard is onder de indruk en verteld dat hij bij beide films betrokken was als cameraman. De witte Lola uit THX was toendertijd in het bezit van niemand anders dan de man waar ik nu mee sta praten, geweldig!

Na een laaste vraag ontwaak ik langzaam uit mijn roes, verbazend om me heen kijkend. Het clipboard wordt onder mijn neus geschoven met het verzoek een krabbel te zetten voor eventuele publicatie. Wat een avond! Het blijft hopen op die special edition DVD, wellicht met een glimp van the American Kid uit Nederland. Fingers crossed!

EL MIRAGE

080316-El Mirage-02

Een lange dag vol contrasten en verrassingen. Twee tassen verdwijnen in de kofferbak, de soundtrack voor de komende dagen binnen handbereik. Op pad. De indrukken van de afgelopen dagen branden nog na op ons netvlies als we ons langzaam ontrekken uit het urbane landschap. De ochtendzon laat het grijze asfalt nog feller stralen. Na een lange klim duiken we in het niets, we verlaten de bewoonde wereld. Los Angeles ligt met haar rug tegen de San Bernadino Mountains, we zijn aangekomen aan de achterkant waar America "echt" begint. Voor ons een enorme leegte, droog en stoffig. Rechts van ons de besneeuwde bergtoppen. Een warme bries. Contrast. De wegen zijn ook hier met een lineaal getrokken. Een grid dat doorloopt tot in de Mojave Dessert. Her en der bouwsels tussen karige struiken. Wie zou hier wonen?Marsmannetjes? Het landschap spreekt tot de verbeelding. Landing on the moon. Een soortgelijke ervaring zouden in de dertiger jaren de eerste Hot Rodders opgedaan kunnen hebben. Zij waren de eerste die de ruimte van de woestijn opzochten om de grenzen van de snelheid op te zoeken.


080316-El Mirage-03

We naderen onze eerste tussenstop. El Mirage Airport. Hier zou het ergens moeten zijn. Het Aviation Warehouse blijkt een met hekken omheind stuk land te zijn. Rondom een houten bungalow met blaffende honden heeft zich door de jaren heen een grote verzameling blik opgehoopt. Bij een warehouse denk je aan iets anders. Later zal ik ergens lezen dat de filmindustrie zich hier graag bedient van de nodige props. Een junkyard voor vliegtuigjunkies. Mooie details en bladderend en verwrongen plaatwerk. Delen van fusselages die ter plekke neergestord te lijken te zijn. Macaber en fascinerend. Geen wonder dat vele typeaanduidingen en logos van een lik verf voorzien zijn. Dit is niet de juiste plek om je te profileren als vliegtuigmaatschappij.

080316-El Mirage-04

Een geheimzinnige sfeer hangt er hier in de woestijn. De namen spreken tot de verbeelding. El Mirage, Muroc, Mojave. We bevinden ons niet ver van de Edwards Airforce Base. In deze leegte is geschiedenis geschreven. Chuck Jaeger doorbrak hier de soundbarriere met de X-1. Wie weet wat er hier nu getest wordt. Het X-files gehalte is hoog en de fantasie doet de rest.

El Mirage, een fata morgana. Het zand kraakt als we langzaam het Dry Bed Lake oprijden. No shooting. Verticale stofwolken aan de vlakke horizon en geluid van huilende motoren dat door de wind gedragen wordt. Sluit je ogen en je ziet de hot rods over de vlakte jagen.

080316-El Mirage-01

GO WITH THE FLOW, PART I

080314-01-Venice Beach

Donderdagmiddag sta ik voor de tweede keer deze week op LAX Airport. International arrivals, het is vol en alles duurt lang. Wachtenden staan klaar met getrokken cameras. Reizigers van ver druppelen binnen in de te kleine hal. Ik denk nog even aan de emails van de afgelopen week. Things to do in Los Angeles. Na een dik uur mensen kijken komt hij aanlopen, de rolkoffer losjes in de hand, vermoeide blik, passend t-shirt. Floris is in town. De komende week samen op pad met mijn soulmate uit Nederland. Vele hotspots op ons gezamelijke to do lijst. L.A is niet onbekend voor ons. Toch zullen we beide veel frisse input op ons netvlies laten branden.

De eerste avond staat in het teken van aankomen. Via de studio richting the Counter. Een goede hamburger doet het altijd goed. De koelkast in Venice is  gevuld en staat de garant voor een stevig ontbijt de komende dagen.

080314-02-Venice-Sawtelle

Vrije tijd. Wij hebben een week, de hippies aan het strand van Venice de eeuwigheid. We schieten wat fotos en maken een praatje. Een oude rot met bloemen in het haar is per handkar vanuit Santa Barbara komem lopen. Honderdvijftig kilometer. Respect. De L.A. intro verloopt ook vandaag via belopen paden. Toch is het elke keer weer een nieuwe blik op een stad in beweging. Voor de Japanse supermarkt staat vandaag een metallic groene Road Runner. Fantastisch licht en gekleurde strepen op het asfalt doen de rest. Sushi to go and ready for Sawtelle. Giant Robot, check, t-shirt, check.

Veel staat er op onze lijst en de dag is niet meer al te lang. Sunset op Mulholland Drive zou mooi zijn, en ja, Amoebe Music kan eigenlijk niet ontbreken. Veel snelle indrukken. Hoezo teveel hooi op de vork? Morgen gaan we nog vroeger op pad!

080314-03-Bobs Big Boy Burbank

Toch pakken we in de warme avond nog een hamburger mee in Burbank. Mijn vaste vrijdagavond stek de afgelopen maanden is weer druk bevolkt met locale carfreax. Ronddwalen, kijken en luisteren. The beat goes on. Ook voor ons. Morgen verder waar we gestopt zijn.

080314-04-Bobs Big Boy Burbank


PALM SPRINGS

080301palm_springs_cde01_2

Is de eerste indrukdoorslaggevend? Hoe verdient men een tweede kans?  De laatste vier weken California staan op het progamma. Wat kan, moet of wil ik nog meepakken? Via via beland ik op een typische website. Witte achtergrond, blauwe letters. Amateuristisch html geknutsel. Geen hoofdprijs voor de eerste indruk, maar wel voor inhoud. Palm Springs Concours d`Elegance. Veel Italiaans blik en überhaubt, de eerste Ferrari ooit in het wild. Dit zou een mooie trip kunnen worden. Niet ver van LA en entreeprijzen die beneden het pijl van Pebble Beach liggen. Ik gooi het voorstel de groep in. Steve haakt snel aan, Chris is met meer moeite te porren voor een weekend in de woestijn. "Schau mer mal".

Vrijdag. Het motel 6 is al geboekt. Chris twijfelt nog. Tegen de avond bezoek ik mijn vaste liquor store op de hoek van Ocean Park. Een paar minuten later suis ik met een tas vol Red Bull en aanverwante artikelen terug richting studio. De dag wordt langer als gedacht . De to do lijst van deze week lijkt geen einde te hebben. Toch nog even een boekje in elkaar zetten voor de presentatie komende week in Duitsland, toch nog even een fotoretouche voor die ene variant waar niemand op zit te wachten. To do or not to do, that is the question waar ik in de nachtelijke uren mee door de studio dwaal. Vele I’s die voorzien moeten worden van vele puntjes. Wie denkt dat alleen studenten last hebben van allnighters heeft het bij het verkeerde eind.

Als ik thuis vermoeid de deur achter me dicht trek en op bed neer plof is het half acht ‘s ochtends. Palm Springs staat op springen. Met veel moeite bel ik Steve op dat ie niet op me hoeft te rekenen. Twee balende carfreax in gesprek. "He joh, ga even een paar uur pitten en vraag Chris of ie je om tien uur komt ophalen, dan kan je in de auto nog verder crashen, kom je toch gewoon later, even doorzetten". Denken kan ik op dit moment niet meer, dus fijn dat Steve dat voor me doet.

080301palm_springs_cde02_2 Of ik uiteindelijk nog geslapen heb weet ik door de vermoeidheid niet meer, maar tegen de middag sta ik opeens op een golfcourse midden in de woestijn. Dixieland jazz dwarrelt over de greens. Droom ik of ben ik daadwerkelijk in Palm Springs?

De sfeer is relaxed. Veel blik en, het valt ons erg op, veel bloezen. Te goud te oud te bruin te blond. Het is mooi mensen kijken hier. Palm Springs staat er om bekend sinds jaar en dag de weekend hide-out van rich en famous Los Angeles te zijn. Een oase van golfbanen, palmen en  bungalows uit de zogenaamde "atomic age". Mensen met geld voelen zich hier in hun element. Na een tijdje begint het "geblaat" wel een beetje te vervelen. "O darling, this is what they call a famous italian car, I used to drive one in the eighties, but sold it to a very good friend of mine, this one is not in a very mint condition though".

080301palm_springs_cde03 De eerste fotos zijn scherp dankzij auto focus, iets dat mijn vermoeide ogen laten afweten. Na een zonnig uur ben ik echter een beetje opgewarmd en wakker. De rest van ons gezelschap moet wel lachen om de voorbereidingen die ik getroffen heb voor vandaag. In een knal groene jogging pants en blauw t-shirt schuifel ik door de lange rijen autos, ga op in de omgeving. In chromen reflecties zal men moeite hebben me te terug te vinden.

Absoluut highlight is een highgloss zwarte Ferrari P4 330. Onwerkelijke conditie. De eerste indruk telt. Na even goed kijken blijken we het te maken hebben met een wel erg goeie replica. Wellicht is deze racer een mooie metaphoor voor het Concour d’Elegance. Veel breedgetrokken plastic glimlachen (met dank aan de locale chirurg), jong gebleven klassiekers in een onwerkelijke omgeving. Mooi dus.

Veel indrukken die met enige vertraging doordringen. Slapen kan ik zondag in het vliegtuig. Met een beetje mazzel ben ik al met de Duitse tijden gesynchroniseert.

080301palm_springs_cde04

ENZOVOORT

080229the_enzo Zomaar een dag. Alhoewel. 29 Februari komt niet zo vaak voor. Schrikken is het in ieder geval niet meer na terugkomst van de dagelijkste lunch buiten de deur. En in dat buiten de deur zit het hem nu juist. Wanneer de ontwerper weer achter zijn papier gaat zitten in California doet hij dat altijd met een prikkelende nasmaak onverwachte indrukken. Vandaag is het weer eens raak. Een voiture dat in Europa alleen op zolderkamertjes te vinden is staat nonchalant voor de studio geparkeerd. De eigenaar, of misschien is het gewoon de bestuurder, brabbelt minuten lang in zijn cellphone terwijl zijn voertuig omzwermt wordt door een meute grote kleine jongetjes. Geen reactie. California Coolness. To be seen….oftewel…to be scene.

Mijn Green Tea Latte transformeert zich langzaam in een Frappe. Toch schiet ik nog een paar kiekjes en wacht op het verlossende janken van een startende Ferrari Enzo. Niet mooi op een poster, maar erg puur in het echt. Zomaar een dag.

SUPER SUBARU

080219super_subaru
“Mattuchellach, you will like this”. “Tomorrow I am going to pick it up. It’s the opposite of my other car except one thing”. Een moeilijke vraag op een zondag namiddag. Per E-bay gekocht? Dik en groot wellicht. Ik waag een paar pogingen, maar houdt het na een roze Rolls Royce Corniche met tijgerprint uit 1981 voor gezien.

Op maandag ochtend is iedereen er vol van. „Heb je de nieuwe auto van Yuval gezien?“ Nadat ik mijn emails gelezen heb begeef ik me richting de binnenplaats. In het felle ochtendlicht staat ze geparkeerd. Collegas lopen met een dikke glimlach rondom de kleine Japanner. „Hebben ze het per post gestuurd?“ Grappen zijn snel gemaakt, maar de bewondering blijft. Reduced to the max anno 1970. Zo fragiel, simpel en slim. Vier personen en een berg baggage op nog geen vier vierkante meter. De topsnelheid van 80 km/h bereikt deze luchtgekoelde Subaru Sambar na veertig seconden. Drieentwintig my little ponies uit een blikje cola. Yuval had gelijk, een compleet contrast met zijn ander vervoermiddel.

Kijken en proefzitten is leuk, rijden is een belevenis. We gaan lunchen op Main Street. De exterieur collegas suizen in de dikke Phaeton voorbij als we de dunne deuren dichtgooien. We zullen ze niet zo snel inhalen, maar hebben wel enorme lol. „Ik heb ook een airco“. Met een kraak gaat het luikje in het vooronder open. Frisse zeelucht stroomt naar binnen. Mensen op straat blijven verbaasd staan alvorens een dikke grijns of een thumbs op verschijnt. Twee Iraniers zijn er als de kippen bij als we inparkeren. „Petrol or diesel?“ Dit ruimtewonder blijkt een globale geschiedenis te bezitten.

„You don’t have to be big to get the job done“. Een mooi statement in oversized Los Angeles.

BOB’S REFILL

080215bos_big_boy_burbank01 Hier is het adres voor diegene op een vrijdag avond honger en niets te doen heeft; 4211 Riverside Drive, Burbank. Bob’s Big Boy levert brullende big blocks voor het oor, bont blik voor het oog en burgers tegen de honger. De parkeerplaats rond uitvinder van de double-decker hamburger is elke week weer het toneel van een fantastisch schouwspel. Vandaag de refill.

Tijdens de middagpauze nog snel even langs de locale electronicazaak om een statief te kopen. Twintig dollar voor anderhalve meter standvastigheid. Met de klei nog in de ogen vertrekken we rond zeven uur vanuit de studio. De beelden van afgelopen week hebben voor zich gesproken.
Craig Durfey is op het laatste moment meegekomen. Zo ook Raul, Mirko, Regina, Patrick en Laurent. Het zwaan kleef aan princiepe heeft de groep doen groeien naar acht man. Gezellig.

Vorsprung durch Technik? Terwijl ik nog met mijn statief loop te stoeien zie ik Steve Lewis heel wat flexibeler het asfalt afkruipen. Been there before. Tussen ons blijft het een gezonde competitie waarbij vanavond de rest van de groep als jury fungeert. Ik trek weer eens aan het kortste eind. Hij de scherpere blik, ik de scherpere fotos. „We have to swap photos before you go back to Germany“. Twee volle zithoeken en acht hamburgers later weer naar buiten voor de tweede helft.

080215bos_big_boy_burbank02
Wat zijn Amerikanen toch vriendelijk. „Sorry“, mensen stappen uit het beeld als je een foto wilt maken. Een stoel verplaatsen is geen probleem als je het vraagt. Trotse en relaxte bezitters. Het echtpaar dat de groene Dodge Charger op de beste spot van het terrein heeft staan vraagt na of de fotos online zullen verschijnen. „Carfreax with an X dot com“. Ze zullen gaan kijken en geven nog een tip mee voor de Europeaan. De laatste week van Maart is het te doen in Las Vegas. MoPar moet je gezien hebben als je van Burbank houdt.

Zoveel vriendelijkheid en aanbevelingen kent zijn grenzen. Een oudere man volgt ons op de voet en geeft zijn mening over hoe en wat te fotograferen. Kritisch meekijkend op het display na het afklikken. Welkom tot de digitale fotografie.

Een strak witte „Herbie“ staat naast een Cobra onder wit tl-licht te glanzen. De witte helm als passende prop op de kap. „These two cars should race eachother“ klinkt het naast me. De twintiger blijkt de eigenaar te zijn. Na een praatje snel door naar het volgende highlight. Best of show is vanavond de gif groene en zeer extreme Rod Fink bolide. Wat nog mist is de Hotwheels verpakking. Het gele licht straalt mysterieus als de eigenaar nog maar eens zijn enorme motor start en het event voorziet van een passende soundtrack. Geweldig.

080215bos_big_boy_burbank03

X-FILES – ONE YEAR LATER

070210autobooks_burbank_2008
Zo, eindelijk weer up to date. Die Heimat kan dit blog weer op vaste voet volgen. Nog zes weken en dan gaat de reis terug naar Ingolstadt. Met welke snelheid moet nog vastgelegd worden, maar het idee is om een cross-sectie door de States te maken. L.A-NY. Per auto. Tot die tijd zal ik nog pakken wat ik pakken kan. U kan meegenieten.

Up to date? De realiteit gaat te paard, het blog te voet. Net als ik wil gaan zitten om de trouwe lezers op de hoogte te brengen dient zich de volgende gelegenheid aan. Het gevolg zijn gaten in de CFX-CA matrix en een hard drive vol „unreleaesed“ indrukken. „Mattijs, waneer kunnen we een post verwachten van onze vakantie?“ klinkt het uit Nuenen. Drie weken California zijn de radar ontdoken. Drie dagen Utah van afgelopen October? U heeft het gemist. Aan de directors cut wordt echter gewerkt. De gaten met plamuur gevuld. Of deze X files het world wide web nog zullen zien is af te wachten. In mijn boek zullen ze echter niet ontbreken.

Bij deze vul ik het eerste gaatje. Aanleiding is mijn bezoek aan Burbank afgelopen vrijdag.Het leek en was lang geleden dat ik daar voor het laatst was. Precies een jaar. Insiders hebben het al gezien. De gast in het groene t-shirt is niemand anders dan Michiel H te E.

Samen op pad in the valley. Burbank Auto Books als eerste tussenstop. Op zaterdagochtend de meeting spot voor local klassiekervolk. De kleine parkeerplaats is rijk gevuld. Voor op straat plant een trotse bezitter zijn diep oranje 54’ Vette tegen de curb. Binnen, in het eldorado voor autoboekenwormen krijgen we een tip. Hollywood Hot Rods. Snel het address opgezocht. Is dit een grap? Bonnywood Plaza, een Dead end street met haar rug naar de 101 gekeerd. In het bakstenen bouwsel vliegen de vonken van lasapparatuur hevig in het rond. Live Top Chopping, en wij zijn getuige. De binnenplaats vol met metaalplaten en blikdelen. Hier wordt gewerkt met blote handen. Voor de deur staat het visitekaartje van de rodders. Mat zwart en pinstriped.

Na dit eerste echte contact met Custom California volgde de reeds bekende kettingreactie. Donut Derilicts, Pomona, Pebble Beach, Huntington Beach, Moon Eyes ….you name it.
Komende vrijdag hebben we weer afgesproken bij Bob’s Big Boy. Van plamuren zal het, uit ervaring sprekende, dus niet zo snel komen. De rest van de X-files heeft u dus tegoed. Keep you posted.

070210hollywood_hot_rods2008_2