Category Archives: CAR CULT

LEESVOER

021 C

Lang geleden, in een melkwegstelsel hier ver vandaan (…) werd ik aangetrokken door het stilistenvak. Komende van een technische achtergrond, was dat geen eenvoudige transitie. Temeer daar de eerste ervaring in het nieuwe speelveld, een zelf geregelde stage in de Nederlandse Volvo Car designstudio, gepaard ging met een combinatie van een volledig ontbrekende ontwerpachtergrond en een boek wat me als een bijbel was aanbevolen – en me danig in verwarring bracht. Een gewaardeerd ontwerper uit de studio bezwoer dat iedere auto-stilist het gelezen moest hebben.

Het bleek voornamelijk een oratio die het gratuite gebruik van modefratsen in de auto-industrie hevig veroordeelde. En dat was nu juist wat ik hier wilde leren! Hoe moest ik anders in godsnaam loskomen van die beredenerende, kritische techneuteninslag, die ik mijzelf de afgelopen jaren juist meester had gemaakt?

Inmiddels zijn we ruim 25 jaar verder (…I know…) en heeft de werkelijkheid veel van die kritische noten van Otl Aicher, de roemruchte ontwerper van vele ons op het netvlies gebrande grafische iconen, ingehaald. Veel auto's werden immers in de eerste plaats mode-artikelen, waarbij de funktie en kwaliteit allang een nuchter gegeven waren. 'Design' maakte het onderscheid; styling werd king.

Toegegeven, zeker op dat gebied is het ook heel wel mogelijk om kritische noten te kraken. Niet zo lang geleden gebeurde dat in een Duitse krant. Leuk leesvoer.

Recenter, op een gelijktalige site vond ik dit artikel, wat bovendien -gelukkig- weer een lans breekt voor authenticiteit vanuit het concept – en eigenlijk een reprise op Aicher's boek is. Soortgelijke, eveneens terechte kritiek op onder andere de banale Nissan-bus die het recentelijk van de spirituele opvolger van Giugiaro's 1976'er taxi won in the bid voor de nieuwe NYC Yellow Cab.

En elektrische of op de brandstofcel gebaseerde mobiliteit zou zomaar een rol kunnen spelen in de 'Neuauflage' van de 'eerlijke' auto.

Oder?

ItalDesign NYC Taxi 1976_cr

Ach, het zijn ook maar auto's.

Altijd interessant om over te bomen, en de liefde voor die dingen bekoelt desalniettemin niet zo gauw. Het is me ondertussen immers wonderwel gelukt de emotie van de ratio te scheiden.

- Geert.

DECLINE OF THE ROMAN EMPIRE

2012-03-26_212321-crop
Nu de Amerikaanse big three (of in elk geval two daarvan) hun boekhouding weer enigszins op orde hebben en het depressiespook op zijn beurt Europa angst inboezemt, is het hoog tijd ons te beseffen wat voor moois wij allemaal te verliezen hebben.

Of zijn wij slimmer dan dat?

Als je ziet wat er van de parel van Michigan is geworden, realiseer je je opgelucht dat enig cultureel besef de Europeaan gelukkig niet vreemd is. Daarom wordt bij ons in elk geval het automobiele culturele erfgoed nog niet achteloos achtergelaten, maar op z'n minst op gehaaide wijze in klinkende munt omgezet. Hetzij als premium woningbouwlocatie, als bijzonder plekje voor een exclusief restaurant of -in het oprechtste geval- als tempel van een roemrucht verleden. Ook al past dat laatste opnieuw in een modern en handig uitgedacht marketingconcept.

Dat scenario blijft toch altijd wenselijker dan dat we deze -eens glorieuze- industriële hoogbouw als hedendaags Forum Romanum onder onze lede ogen af zien brokkelen. De Italianen hebben kennelijk hun lesje geleerd.

- Geert.

GOOD MORNING

's ochtends dreunt de wekker en het dreunt in mijn kop. Het is nog donker, tegen zessen. Dit is geen tijd voor een designer om op te staan. Toch trek ik mezelf uit het bed, stap met ogen dicht onder de douche. Goed warm, maar met een flinke stoot koud water als "zugabe". Wakker.

Op mijn fiets rijd ik naar mijn werk. Druilerig weer. Meetingpoint in Ingolstadt Nord. De anderen komen iets later. We hebben nog een half uur om op plaats van bestemming aan te komen. Al snel zitten we op de Autobahn. De plek om tijd goed te maken. Ik trap het gaspedaal van de 3.2 quattro flink in het tapijt. Een half uur later blijken we de eerste te zijn. Neustadt aan de Donau.

De groep wordt groter, we stappen in een busje en rijden het terrein op. Aan de horizon doemt een hoge "Steilkurve" op, omheind door een hoge schutting. We zijn in het Area 51 van de regio.

Continue reading

Sinterklaas Kapoentje…

Steve mc queen by hunziker splash

…gooi wat in mijn Hunziker Steve Mc Queen driving schoentje, jij gecastreerde haan!

Met dank aan Naud hier nog even wat inspiratie in de donkere dagen voor (Sinterklaas en) Kerst – voor de man die verder alles al heeft.

Ik heb natuurlijk helemaal geen Hunziker Steve Mc Queen driving shoes, maar zet mijn klompje wel vanavond, zing uit volle borst en maak desnoods een mooie tekening voor de goedheilig man. Alles voor zo'n fout Martini Le Mans bowling schoenen setje – en voor Kerst graag die bijpassende toffe '73 Targa Florio hoodie. Of toch maar de kekke Mc Queens met de bijna verplichte '71 Monza 917 Tee? De Carrera Panamericana collectie, een dikke oranje CanAm McLaren op de borst of die vette, groen suède Jim Clarks aan de voeten?

Op canvas is die Hunziker Art allemaal niet zo overtuigend (hoog Photoshop filter en colour-by-numbers gehalte), maar waar vind je anders zo'n vet T-shirt?

Nu te bestellen in Spanje!

- G.

End of an era

Dakar1987daf21zv

Ik zal nooit vergeten hoe de alledaagse tekenkamer-sleur werd doorbroken die dag in 1987, toen we bij het nog relatief prille Duvedec al hangend met onze inktpennetjes over grote Mylar films, strooklatten en olifantjes (wie kent ze nog?) werden opgeschrikt door een prehistorisch gebrul, wat van de straat leek te komen. Geen olifant, maar een mammoet! Nog net op tijd bij het raam, zag ik bovenstaand monster met veel machtsvertoon voorbij denderen – ons kantoor lag immers aan het verlengde van de Geldropseweg, en daarmee kennelijk aan het einde van de 'DAF-dragstrip'.

Jan de Rooij was de man in die dagen, levende rallycrosslegende (in de oppermachtige DAFjes van hem en zijn broer Harry, soms met bult in het dak voor extra hoofdruimte voor deze bovenmaatse krachtpatser) en inmiddels ook hard op weg een Parijs-Dakarlegende te worden in een eveneens bovenmaats broertje van die rallycrossertjes van toen (die overigens wel V8 power in het vooronder hadden liggen, zo meen ik me althans te herinneren).

Op zaterdag 7 november wordt op het legendarische (rallycross) Eurocircuit van Valkenswaard de Dakar Pre-Proloog gehouden, waarbij Jan officieel afscheid neemt van de fans, na vorige maand het definitieve besluit om voorgoed met rallyrijden te stoppen bekend te hebben gemaakt. Alle Nederlandse teams – trucks, buggy's, auto's en motoren – die in januari in Zuid-Amerika aan de fenomenale monsterrally deelnemen en daarmee Jan's traditie voortzetten, presenteren zich in Valkenswaard aan de fans. 

Jan's zoon Gerard is onder de deelnemers. Voor 15 Euro jij onder de toeschouwers.