NL

MEILENWERK

Op een steenworp afstand van het centrum ligt in Berlijn een oude bakstenen tramremise, omgedoopt tot een auto-couture bolwerk. Het Meilenwerk is een verzamelplaats voor klassieke autos. Een oase van rust en blik. Een dikke vette aanrader voor een ieder die de Duitse hoofdstad aandoet. Een kleine delegatie Carfreax was ter plekke en kon er, zij het met een naslepende kater van de voorafgaande nacht, een mooi en intensief weekend voorzien van een mooi hoogtepunt.

De toegang is gratis. Buiten begint het al goed, binnen wordt het alleen maar beter. Bezitters van klassiekers kunnen hun baby hier stallen in een van de vele glazen dozen. Een mooie mix tussen museum en prive garage. Ongelofelijke rijtjes en vreemde combinaties wisselen hier elkaar af. Aan de ene kant van het complex een dealer in oldtimers, aan de andere kant de ateliers. Jammer genoeg op zondag gesloten. In de Britse hoek staat een E-type met de kap open, bij de Italiaanse sleutelaars staat een Guilia met las littekens op de brug. Schitterende stillevens. Bureauruimtes voor specialisten, een mooie verzameling. ik schiet mijn platen en kom net na vier uur terecht bij een volgepakte winkel met modelautos. Net gesloten, misschien maar goed ook.

In het Meilenwerk kom je ogen tekort. Een aanrader die je niet mag missen. Go check!

FRANKFURT

Nadat we begin dit jaar van Geneve mochten genieten was het vandaag de beurt aan Frankfurt. Let's meet half way. Wel erg vroeg gaat de wekker in Ingolstadt, het begin van een lange dag vol met premieres. Om vijf uur zitten Ivo en ik al op de Autobahn als Nederland nog slaapt. Een select gezelschap van Carfreax staat tegen de middag voor de poorten van de IAA. Vers behangen met perskaarten begint de delegatie van Carfreax Media aan haar tocht door de vele hallen van het beurzencomplex. Terwijl Ivo bij de rode E-tron van Audi de lof voor gedane arbeid in ontvangst neemt (jammer genoeg bleven de portieren gesloten), beginnen wij in hal elf. We vallen  met de neus in de boter. 

Douze points gaan naar Muenchen voor een werkelijk indrukkende stand. Via de "Loop" komt de complete range aan modellen met hoge snelheid aanrollen. Adrian staat relaxed leunend tegen de deur van de puike concept. Een highlight.Wit, blauw en zwart. 

Vanaf hier tellen we terug. Hal tien, negen , acht. Opel, Saab, Italiaans. Mecano bij Alfa, schoolgirls bij Fiat en Lancia. Veel indrukken, veel loopwerk en veel muziek. Tussendoor de Frankfurter lunch, Bratwurst mit Pommes. 

Bij Ferrari blijven we hangen. De nieuwe 458 kijkt lekker in the flesh. Strak in het package en met een echt design thema na vele de vele "Burago styled cars" van de afgeleopen jaren.Uw razende reporter verdwijnt achter de glazen omheining en bekijkt ook het interieur. Aluminium gietwerk in combinatie met leer. Extreme vormgeving, maar goed.

De grote Duitse merken presenteren zich groen in Frankfurt. Electric drive is the buzzword. Politically correct wordt het tijdperk van de electromotor met veel bravoure ingeluid. Ook Renault speelt gretig in op deze trend. Vier concepts die stroom vreten. Mooie grafische details en dito film. Zero Emission. Afwachten wat ervan in productie beland.

Sympatisch de stand van Volkswagen. In een helder witte omgeving staat naast de 1 liter auto de E-up. Conceptueel erg droog, maar behoorlijk dicht hangend tegen de realiteit. Het exterieur is er op achteruit gegaan, maar het interieur sprankelt van slimme oplossingen, Goede en bevlogen persmensen beantwoorden al onze vragen. Simpel en effectief. "Who needs electric windows in an electric age?"

Een lange dag gaat te einde. Geruisloos brommen vier carfreax terug richting Nederland, napratend over de highlights. Gemengde gevoelens. Voer twee jaar zullen we zien wat van al deze dromen in blik terecht gekomen is.

AMERICA!

Deze trip naar de states had eigenlijk al veel eerder moeten plaatsvinden! Bijvoorbeeld toen 'der Matty' er nog woonde. Nu gingen we echter met de hele family en dat was goed. Zie onderstaande impressies voor een sumiere samenvatting van onze ruim 6000 km lange roadtrip van Houston, Texas naar San Francisco, Californië.

De eerste mozaiek begint en eindigt met onze rentals: de niet geheel betrouwbare 300 en diens vervanger de all american Mercury Grand Marquis LS. Daartussen: Route 66, 'sleeën' op White Sands, folks die hun auto gebruiken om een punt te maken, een pick-up truck die door 'Ike' op de resten van de pier is gekwakt, achtergelaten clunckers etc.

 

In Houston aangekomen kun je natuurlijk het NASA Space Center niet negeren. Zeker niet in het jaar van de 40e verjaardag van de eerste maanlanding! Om in de controll-room te zijn die ik op TV zag op mijn 8e verjaardag deed me wel wat!

  

Als Alfa-fan spied je de wegen natuurlijk af naar auto's van je favoriete merk. Dat viel niet mee: Alfa Romeo is zo goed als van de (Amerikaans) aardbodem verdwenen. De auto's die ik heb gezien zijn op de vingers van twee handen te tellen (dit in tegenstelling tot bv. het aantal Porkers). De meeste overlevenden vond ik in Californië, met name in San Francisco zelf. Daar reden nog een aantal Spiders en een enkele Giulia Super. Een aardige uitsmijter was nog wel de Alfa workshop in hartje SF, op de hoek van Columbus en Lombard: Een keurig georganiseerde en uiterst sfeervolle werkplaats.